Καλκούτα – Ντάκα με λεωφορείο, ποταμόπλοιο και τρίκυκλο

Η θρυλική «Route 66» με τα 3.940 χιλιόμετρα από Σικάγο μέχρι Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, ο Υπερσιβηρικός με τα 9.289 χιλιόμετρα από Μόσχα μέχρι Βλαδιβοστόκ ή ακόμη και τα 30.000 χιλιόμετρα της Pan-American Highway από Προύντοου Μπαίη της Αλάσκα μέχρι Ουσουάγια στη Γη του Πυρός, είναι διαδρομές – «τοτέμ» για κάθε ταξιδευτή. Τέτοιος θρυλικός δρόμος είναι και ο μήκους 2.500 χιλιομέτρων «Grand Trunk Road», ο οποίος συνδέει την Καμπούλ του Αφγανιστάν με την Τσιταγκόνγκ του Μπανγκλαντές και που, όπως γνωρίζουμε από την Ιστορία, χρησιμοποιείτο προ του 322 π.Χ., κάτι που τον καθιστά τον αρχαιότερο ασιατικό δρόμο. Με την πάροδο των αιώνων, απέκτησε αρκετές διακλαδώσεις και ειδικά τον 20ό και τον 21ο αιώνα αναπτύχθηκε γύρω του ένα οδικό δίκτυο με διεθνείς και εθνικές οδούς. Έχοντας καλύψει προηγουμένως σχεδόν ολόκληρη τη διαδρομή του μέχρι την Ανατολική Ινδία, αποφάσισα, μιας και βρισκόμουν στην Καλκούτα, να καλύψω και το τελευταίο κομμάτι του, μέχρι το τέρμα του στην Τσιτταγκόνγκ.

Στην πόλη του τροπικού γκόθικ – Η βικτωριανή Βομβάη

Στο β΄ ήμισυ του 19ου αιώνος η Βομβάη αναδείχθηκε ως μια ραγδαίως αναπτυσσόμενη πόλη, χάρη σε δύο συγκυρίες: αφενός τον Αμερικανικό Εμφύλιο του 1861 – 1864, που την κατέστησε διεθνές κέντρο εμπορίας βάμβακος, και αφετέρου το άνοιγμα του Σουέζ το 1869, που την ανέδειξε σε ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Αραβικής Θάλασσας. Τότε χτίστηκαν πολλά κτήρια, μέγαρα και γραφεία που εξυπηρετούσαν τις ανάγκες ενός ανερχόμενου διεθνούς εμπορικού κέντρου. Αυτός ο συνδυασμός χρόνου, χώρου, κλίματος και ιστορίας μαζί με τα ουκ ολίγα γοτθικά βικτωριανά κτήρια από την εποχή της αγγλικής αποικιοκρατίας συνθέτει ένα μοναδικό στον κόσμο «τροπικό γκόθικ».

Μπαλασαγκούν: Στην πρωτεύουσα του χανάτου των Καραχανιδών

Από το Μπαλασαγκούν των κοσμοπολιτών Σογδιανών, κάποτε πρωτεύουσα ενός βασιλείου που εκτεινόταν από την Κίνα μέχρι την Αράλη, μέρος που κάποτε το περνούσαν για κέντρο του κόσμου , και από όπου πέρασαν χιλιάδες έμποροι ακολουθώντας τον Δρόμο του Μεταξιού, ελάχιστα απέμειναν. Σήμερα δεν είναι ούτε καν ένα μεγάλο χωριό. Διασώσονται μάρτυρες ενός ένδοξου πορελθόντος τα επιτύμβια μπαλμπάλ, πάνω στα ταφικά κουργκάν, ο πύργος Μπουράνα και ο θρύλος της πριγκίπισσας Μονάρα,

Ατυράου: Μια πόλη πάνω στα σύνορα Ευρώπης – Ασίας

Το Ατυράου είναι η μία από τις δύο πόλεις οι οποίες ανήκουν ταυτόχρονα σε δύο ηπείρους, και οι δύο μοιρασμένες σε Ευρώπη και Ασία. Η άλλη, η πιο γνωστή, είναι η Κωνσταντινούπολη. Λιγότερο γνωστό όμως είναι το Ατυράου στο δυτικό Καζακστάν, το οποίο διασχίζει ο Ουράλης ποταμός, φυσικό σύνορο -όπως και τα Ουράλια- Ασίας και Ευρώπης. Έτσι, καθώς περνά ο Ουράλης μέσα από το Καζακστάν, η τέως και η νυν πρωτεύουσα της χώρας Αστάνα και Αλμάτυ -ή Άλμα Άτα, όπως ήταν παλαιότερα γνωστή- ανήκουν γεωγραφικά στην Ασία, το Ουράλσκ και το Τσαπάεφ στα δυτικά στην Ευρώπη, και το Ατυράου και στις δύο ηπείρους. Μετά από λίγες ώρες περπάτημα διαπίστωσα πως η πόλη δεν είναι απλώς διχοτομημένη, αλλά και διαιρεμένη σε τεταρτημόρια. Εκτός του διαχωρισμού σε ευρωπαϊκό Ατυράου δυτικά και ασιατικό ανατολικά, χωρίζεται και σε Βορρά – Νότο, διάκριση που δεν είναι ορατή με πρώτη ματιά, κι αυτό της προσδίδει μια κρυφή γοητεία. Το βορειοδυτικό και το βορειοανατολικό Ατυράου διατηρούν την παλιά φυσιογνωμία, ενώ το νότιο είναι πιο σύγχρονο.

Γ’ Ράιχ: Από την μπυραρία του πραξικοπήματος μέχρι τη δίκη της Νυρεμβέργης

Οδοιπορικό στους τόπους της γεννήσεως, της ύβρεως και της Νεμέσεως του Εθνικοσοσιαλισμού. Στην Αίθουσα της Τιμής, στους χώρους των συνεδρίων και των παρελάσεων της Νυρεμβέργης, στο μπούνκερ και την καγκελαρία του Χίτλερ στο Βερολίνο, στην μπυραρία του αποτυχημένου πραξικοπήματος του Μονάχου, στην αίθουσα όπου δικάστηκαν από τους Συμμάχους οι Γκαίρινγκ, Ρόζενμπεργκ, Εςς, φον Ρίμπεντροπ, Κάιτελ, Νταίνιτς, Ραίντερ, φον Σίραχ, Ζάουκελ, Σπέερ και σε τόπους που ταυτίστηκαν με τον Ναζισμό, με αναφορές και φωτογραφίες στο τότε και στο σήμερα.

Ο αρχαίος αιγυπτιακός ναός του Άμμωνος του Δεβόδ στην Μαδρίτη

Με την κατασκευή του φράγματος του Ασουάν πλημμυρίζουν εδάφη της Κάτω Νουβίας και 120.000 Αιγύπτιοι και Σουδανοί ξεσπιτώνονται. Θα κινδυνεύσουν 22 αρχαιολογικοί τόποι και μνημεία,τα οποία το 1967 θα μεταφερθούν σε ασφαλή μέρη. Ένα από αυτά είναι και ο αφιερωμένος στον θεό Άμμωνα ναός του Δεβόδ στις όχθες του Νείλου, ο οποίος μεταφέρεται δια θαλάσσης στην Μαδρίτη και ξαναστήνεται το 1968 στο Πάρκο της Δύσεως.

Το Μνημείο ΑΝΖΑΚ του Σύδνεϋ

Ένα από τα εντυπωσιακότερα αξιοθέατα του Σύδνεϋ είναι το Μνημείο ΑΝΖΑΚ, το επιβλητικό μαυσωλείο των πεσόντων Αυστραλών και Νεοζηλανδών στην Καλλίπολη, την εκστρατεία που σηματοδότησε την έναρξη του εθνικού διχασμού στην Ελλάδα. Εγκαινιάστηκε το 1934 και είναι κατασκευασμένο από ροζ γρανίτη πάνω σε σταυροειδή πλατφόρμα. Τα κίτρινα βιτρώ στα παράθυρα, οι βαθμίδες της οροφής σε σχήμα ζιγκουρά και η εναλλαγή αρ ντεκό αντηρίδων και εσοχών συνδυάζονται αρμονικά χωρίς τίποτε να μοιάζει περιττό.

Ιαπωνία / Στον σιδηροδρομικό σταθμό της Ναγκόγια

Ο σταθμός των 410.000 τετραγωνικών μέτρων εμβαδού της Ναγκόγια, πρόκειται για τρεις σταθμούς σε έναν, τον Ναγκόγια Μεϊέκι όπως ονομάζεται, και ειδικότερα τον κυρίως σταθμό που χρησιμοποιούν οι JR (Japan Railways), τον Ναγκόγια Μεϊτέτσου και τον Ναγκόγια Κιντέτσου. Καθένας διαθέτει καταστήματα, ενώ οι δύο πρώτοι στεγάζουν και πολυτελή δωμάτια ξενοδοχείων.
Πάνω από τον σταθμό των JR υψώνονται δύο δίδυμοι πύργοι που σχηματίζουν τον υψηλότερο σταθμό στον κόσμο και τον μεγαλύτερο σε εμβαδό. Οι δύο πύργοι διαθέτουν ονομασίες. Ο ελαφρώς υψηλότερος Πύργος των Γραφείων με καφέ και σπα στον 55ο και τελευταίο όροφο και ο κατά τι χαμηλότερος Πύργος Ξενοδοχείο των 59 ορόφων όπου στεγάζονται πολυκαταστήματα όπως της αλυσίδας Τακασιμάγια, που πουλάει από μαχαιροπίρουνα μέχρι ρούχα, το Ναγκόγια Μάριοτ, το βιβλιοπωλείο Σανσεϊντό με αγγλόγλωσσα βιβλία και περιοδικά, εστιατόρια και παράρτημα της Tokyun Hands, μιας φίρμας δημοφιλούς στους Ευρωπαίους φίλους του Japonisme.

Ιταλία / Η καρδιά της αυτοκρατορίας της Ρώμης

Το φόρουμ του Καίσαρος, στο βορειοανατολικό τμήμα της Αγοράς, γνωστής ως Φόρουμ Ρομάνουμ, εκτείνεται από το Αργκιλέτουμ, και φτάνει ώς το Άτριουμ Λιμπερτάτις, έδρα του αρχείου των Τιμητών ή Κηνσόρων. Ο Καίσαρ έχει επενδύσει χρήμα, χρόνο και ενέργεια στην αγορά. Η διενέργεια πολυδάπανων αγώνων σε μια από τις ακριβότερες περιοχές της Ρώμης και η προσωπική επίβλεψη των έργων δείχνουν τη σπουδαιότητα που της αποδίδει. Ταυτόχρονα, η ανάδειξη της αγοράς του ως επίκεντρου των δημοσίων υποθέσεων σε συνδυασμό με την ανέγερση του ναού της Αφροδίτης, όπου ο Ιούλιος Καίσαρ συνηθίζει να συναντά τους συγκλητικούς, κάτι που δεν αρέσει στους ίδιους, την καθιστούν όχι συμπληρωματική, όπως προγραμματιζόταν αρχικά, αλλά ξεχωριστή από το Φόρουμ Ρομάνουμ.

Βλέποντας σινεμά στο Μπανγκλαντές

Παρασκευή 7 Μαρτίου 2008. Με 250 τάκα εισιτήριο, δηλαδή κάπου στα 3 ευρώ, ικανοποιώ την περιέργειά μου να μπω σε κινηματογράφο της Ντάκα για να παρακολουθήσω ταινία μπανγκλαντεσιανής παραγωγής. Τα βεγγαλέζικά μου δεν μου επιτρέπουν να καταλάβω τους διαλόγους, όμως το θέμα γίνεται αμέσως και κραυγαλέα αντιληπτό: ο καλός, ο κακός και το κορίτσι που σώζει ο καλός από τις ανήθικες ορέξεις του κακού. Λίγο συναίσθημα, λίγο δράση, λίγο τσαχπινιά της πρωταγωνίστριας και έτοιμο το φιλμ.