Αναμνηστικά από ατυχήσαντες έρωτες

Κροατία, 2006. Καθώς κλείνουν τρία χρόνια αφότου διελύθη η τετραετής σχέση τους, η παραγωγός ταινιών Ολίνκα Βίστιτσα και ο γλύπτης Ντράζεν Γκρουμπίσιτς, ξεκινούν την υλοποίηση μιας αρχικά αστείας ιδέας που είχαν όταν χώριζαν, τη δημιουργία μιας έκθεσης προσωπικών αντικειμένων των χωρισμένων. Αρχικά απευθύνονται στους φίλους τους, από τους οποίους ζητούν να δωρίσουν αντικείμενα που κράτησαν μετά από τους χωρισμούς τους. Έτσι ξεκινά η έκθεση ως κινητή συλλογή η οποία πρωτοπαρουσιάζεται στην Γλυπτοθήκη του Ζάγκρεμπ, ως μέρος της 41ης έκθεσης «Ζάγκρεμπ Σάλον». Η ευρηματικότητα και η απήχηση που θα έχει η ιδέα για το Μουσείο των Διαλυμένων Σχέσεων θα δικαιωθούν αρχικά με την μόνιμη εγκατάσταση της έκθεσης στο Ζάγκρεμπ και την παραλαβή, το 2011, του βραβείου Κένεθ Χάντσον, για τα πλέον καινοτόμα μουσεία της Ευρώπης.

Με τα καγκουρώ, τα κοάλα και τον Δαίμονα της Τασμανίας

Στην «Ιθαγενή Συντροφιά», όπως μεταφράζεται στη γλώσσα των Αβοριγίνων το «Μπόναρονγκ» -το δημοφιλέστερο καταφύγιο της Τασμανίας για τους ξένους και για τους Tassies, τους Τασμανιανούς- περιθάλπονται από το 1981 οπότε δημιουργήθηκε, τραυματισμένα, άρρωστα και ορφανά ζώα της αυστραλιανής άγριας φύσης.

Η επιβλητική κομψότητα της Όπερας της Βιέννης

Η επιβλητικότητα στο εσωτερικό είναι πανταχού παρούσα. Στη μνημειακή μαρμάρινη σκάλα. Στα μπαλκόνια. Στα αγάλματα των επτά Καλών Τεχνών του Γιόζεφ Γκάσερ, αρχιτεκτονική, γλυπτική, ποίηση, χορός, μουσική, δράμα και ζωγραφική. Στους μαρμάρινους κίονες. Στη λεπτοδουλειά στις σκαλισμένες καμάρες. Στους πίνακες του Γιόχαν Πρελόιτνερ που συμβολίζουν το Μπαλέτο και την Όπερα. Στα φωτιστικά, στην τοιχογραφία της οροφής που αναπαριστά την Τύχη να σκορπά τα δώρα της. Στους καθρέφτες. Και όλα μαζί συνθέτουν μια χλιδή η οποία ουδόλως ξεφεύγει από τα όρια του αισθητικά ωραίου.

Ο παγανιστικός χορός των Μεξικανών Βολαδόρες

Οι τέσσερις Βολαδόρες, που παριστάνουν τα τέσσερα κύρια σημεία του ορίζοντος και τα τέσσερα στοιχεία, ξεκινούν την κατάβαση αιωρούμενοι χορευτικά, δεμένοι στους αστραγάλους με το σχοινί την άκρη του οποίου κρατούν στο στήθος. Πραγματοποιούν 13 περιφορές. Πολλαπλασιαζόμενες επί τα τέσσερα σημεία του ορίζοντος μας δίνουν τον διάρκειας 52 ετών Ενιαυτό του αζτέκικου ημερολογίου.

Το Λύμπεκ του Νοσφεράτου και των απόκρυφων διαδρόμων

Αναζητώντας τις μεσαιωνικές μνήμες και τον περίφημο γερμανικό ασπρόμαυρο εξπρεσιονισμό στην πρωτεύουσα της Χανσεατικής Λίγκας. Στο Λύμπεκ, όπου πραγματοποιήθηκαν το 1921 οι εξωτερικές λήψεις για τον «Νοσφεράτου» του Φρίντριχ Βίλχελμ Μουρνάου. Στα ιστορικά Lübecker Salzspeicher, τις έξι αποθήκες αλατιού της πόλης που έγιναν κατοικία του Νοσφεράτου. Στο οίκημα στην αυλή του Αγίου Αιγιδίου που χρησίμευσε για κατοικία του Χούτερ. Στην Ντεπενάου, την οδό της νεκρικής πομπής των θυμάτων της πανώλους.
Αλλά και στα απόκρυφα Περάσματα και Αυλές του Λύμπεκ, τα περίφημα «Lübecker Gänge und Höfe».

Αρμενικές αναμνήσεις στην Ντάκα

Η Αρμένικη Εκκλησία στην Ντάκα ή, όπως ονομάζεται επισήμως, Αρμενική Αποστολική Εκκλησία της Αναλήψεως είναι μάρτυρας της παρουσίας εδώ Αρμενίων ήδη από τον 17ο αιώνα και ταυτόχρονα ένα από τα αρχιτεκτονικά στολίδια της πρωτεύουσας.

Επίσκεψη στον Ουάιλντ, τον Μόρισον και τον Σοπέν

Στο κοιμητήριο των διασήμων, το Περ-Λασέζ στο Παρίσι. Εκεί όπου το ποίημα «Sphinx» του Όσκαρ Ουάιλντ ενέπνευσε το ταφικό μνημείο του το οποίο αποκάλυψε ο Άγγλος αποκρυφιστής Άλιστερ Κρόουλι… όπου ο πατέρας του Τζιμ Μόρρισον άφησε την επιτύμβια πλάκα με την εμπνευσμένη από τον Σωκράτη ελληνική επιγραφη «ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ»… όπου δύο νεαρά ζευγάρια πάνω από τον τάφο της Εντίτ Πιαφ σιγοτραγουδούσαν μια επιτυχία της «Môme Piaf»… όπου παρανόμως θάφτηκε ο Μολιέρος… όπου έκανε περιπάτους ο Ονορέ Ντε Μπαλζάκ… όπου φιλοξενείται η άδεια τεφροδόχος της Μαρίας Κάλλας που έφερε το 1978 η πιανίστα Βάσω Δεβετζή για να ριχθεί η τέφρα της ντίβας στο Αιγαίο…