Author Archives

Than Pan

Πασουπατινάθ: στον ιερότερο χώρο του Νεπάλ

Για τους προσκυνητές που παίρνουν κάθε χρόνο μέρος στη γιορτή Μάχα Σιβαράτρι, το όνομα Πασουπατινάθ, το μέρος όπου έχουν συγκεντρωθεί, δεν συνδέεται με το προάστιο της νεπαλικής πρωτεύουσας αλλά με τον ομώνυμο μεγάλο ναό και τους 518 ναούς, ιερά και μνημεία στην περιοχή. Για τους εκατοντάδες χιλιάδες πιστούς, προσκυνητές, ταμένους, τουρίστες και Νεπάλι από τις γύρω περιοχές, που φτάνουν κάθε χρόνο σε μία από τις μεγαλύτερες θρησκευτικές συνάξεις παγκοσμίως, ταυτίζεται πρωτίστως με έναν από τους ιερότερους ινδουιστικούς ναούς, τον Πασουπατινάθ.

Στο Μοντεβιδέο της art deco, του μάτε και του «έξω καρδιά»

Το Μοντεβιδέο αντανακλά ακόμη και σήμερα τον πλούτο του παρελθόντος, όταν στο τέλος του 19ου αιώνος η Ουρουγουάη είχε μεγαλύτερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ από τις ΗΠΑ και ήταν από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο. Η οικονομική της ευμάρεια αντανακλάτο και στα γράμματα και τον πολιτισμό, ενώ το βιοτικό της επίπεδο ήταν το μεγαλύτερο από Αλάσκα μέχρι Γη του Πυρός.

Ινδία / Κυνηγώντας το κακότυχο Κοχινούρ

Γκολκόντα στην τελούγκου θα πει «Κυκλικός Λόφος». Γκολκόντα δεν σημαίνει για τους Ινδούς απλώς έναν τόπο με ακρόπολη και φρούριο, αλλά μεταφορικά τον πλούτο, κάποιο πλούσιο ορυχείο ή και μια πηγή πλουτισμού, καθώς η πόλη ήταν διάσημη στον Μεσαίωνα για τα αδαμαντωρυχεία της.

Κορέα / Αναζητώντας το Πηγάδι της Αθανασίας

Ο μύθος του ουράνιου ψαριού που πέφτει σε κάποιο πηγάδι και έκτοτε το νερό του χαρίζει την αθανασία σε όποιον πιει από αυτό, είναι παγκόσμιος. Τον συναντάμε και σε έναν από τους σημαντικότερους ναούς της Κορέας, τον Μπεομεόσα, στο ανατολικό άκρο του όρους Γκεουμτζεονγκσάν.
Τον ίδρυσε ο μοναχός Ούι Σανγκ Νταέσα το 678.
Μπεομεόσα θα πει «Το ψάρι από τον ουράνιο ναό». Το Τάγμα Τζόγκυε εκπροσωπεί τον παραδοσιακό κορεατικό Βουδισμό και εμφανίστηκε πριν από 1.200 χρόνια, από τον εθνικό δάσκαλο της περιόδου του ηνωμένου βασιλείου της Σίλλα, τον Ντούι. Αυτός εισήγαγε από την Κίνα στη χερσόνησο το Σεόν, αυτό που στη Δύση γνωρίζουμε από την ιαπωνική ονομασία του ως Ζεν.

Το υψηλής αισθητικής φιλικό Ελσίνκι

Μπαρόκ, αρ νουβό, νεοκλασικισμός, μοντερνισμός, καλαίσθητα γκράφιτι, γραφικοί πεζόδρομοι, τραμ, καφέ που θυμίζουν εποχή Μεσοπολέμου, νεομπαρόκ κτήρια, συνθέτουν το υψηλό αισθητικό επίπεδο της φινλανδικής πρωτεύουσας.

Στην Αλεξανδρόπολη της Αρμενίας

Τον 8ο αιώνα οι Κιμμέριοι εγκατέλειψαν την στέπα της Κριμαίας και έφτασαν μέχρι της Αρμενία. Ήταν αυτοί που ονόμασαν Γκιουμρί την πόλη που Ασσύριοι ανέφεραν ως Κουμαΐρι. Έκτοτε κατακτήθηκε από Πέρσες, Άραβες, Βυζαντινούς, Οθωμανούς και τέλος από τους Ρώσους με τις αλλαγές του ονόματος της πόλεως να καταμαρτυρούν τις ταραγμένες ιστορικές περιόδους όχι μόνο της πόλεως, αλλά και ολόκληρης της Αρμενίας. Όπως για παράδειγμα όταν ο τσάρος Νικόλαος μετονόμασε το 1837 την πόλη σε Αλεξανδρόπολη προς τιμήν της συζύγου του Σαρλότ της Πρωσσίας, η οποία όταν ασπάστηκε το ρωσικό ορθόδοξο δόγμα πήρε το όνομα Αλεξάνδρα Φιοντόροβνα. Το 1924, επί σοβιετικής περιόδου, η γενέτειρα πόλη του Γιούρι Ιβάνοβιτς Γκουρτζίεφ ή Γεώργιου Γεωργιάδη πήρε το όνομα του Λένιν και μετονομάστηκε σε Λενινακάν, για να πάρει μετά την ανεξαρτησία της χώρας πρώτα το όνομα Κουμαΐρι το 1990 και τελικά Γκιουμρί το 1992.

Αρεκίπα: Μια πόλη – «μπιζού» στις Άνδεις

Πολλοί ταξιδιώτες έχουν χαρακτηρίσει την Αρεκίπα ως μία από τις πόλεις με τις ωραιότερες Πλάσας Ντε Άρμας που έχουν δει, όχι μόνο του Περού, αλλά ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής και σίγουρα θα ήταν ονομαστή αν δεν ήταν ταυτόχρονα και από τις μικρότερες. Δημιουργήθηκε μαζί με την πόλη το 1540 και τα κτήριά της συνδυάζουν εξαιρετικά στοιχεία από διαφορετικούς αρχιτεκτονικούς ρυθμούς. Νεογοτθικό χρώμα, νεοαναγεννησιακό, αποικιακό, με τα πιο χαρακτηριστικά από αυτά να είναι η μητρόπολη, οι κιονοστοιχίες και καμάρες των στεγασμένων πεζοδρομίων στις τρεις πλευρές της πλατείας, εκτός δηλαδή εκείνης της μητρόπολης, και το κομψό κεντρικό σιντριβάνι με το γκαζόν ολόγυρα.

Κομαγιάγουα / Το παλαιότερο ρολόι του κόσμου

1563. Ο βασιλιάς της Ισπανίας Φίλιππος Β’, ο επονομαζόμενος «Συνετός», δωρίζει στον νεοδιορισθέντα καθολικό επίσκοπο της Κομαγιάγουα, Χερόνιμο δε Κορέγια, ένα μηχανικό ρολόι που είχε τοποθετηθεί στην Αλάμπρα, το ανάκτορο των Μαυριτανών στο εμιράτο της Γρανάδα. Λέγεται ότι το ρολόι αυτό κατασκευάστηκε από Άραβες το 1100. Κάποιοι άλλοι πάλι θα το χρονολογήσουν από το 1374. Το ρολόι αυτό θα τοποθετηθεί εν τέλει το 1586 στον καθεδρικό ναό της πόλης, την Μερσέδ. Θεωρείται το δεύτερο αρχαιότερο ρολόι σε λειτουργία στον κόσμο, αν και με βάση τις χρονολογίες μάλλον είναι το παλαιότερο.

Καλκούτα – Ντάκα με λεωφορείο, ποταμόπλοιο και τρίκυκλο

Η θρυλική «Route 66» με τα 3.940 χιλιόμετρα από Σικάγο μέχρι Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, ο Υπερσιβηρικός με τα 9.289 χιλιόμετρα από Μόσχα μέχρι Βλαδιβοστόκ ή ακόμη και τα 30.000 χιλιόμετρα της Pan-American Highway από Προύντοου Μπαίη της Αλάσκα μέχρι Ουσουάγια στη Γη του Πυρός, είναι διαδρομές – «τοτέμ» για κάθε ταξιδευτή. Τέτοιος θρυλικός δρόμος είναι και ο μήκους 2.500 χιλιομέτρων «Grand Trunk Road», ο οποίος συνδέει την Καμπούλ του Αφγανιστάν με την Τσιταγκόνγκ του Μπανγκλαντές και που, όπως γνωρίζουμε από την Ιστορία, χρησιμοποιείτο προ του 322 π.Χ., κάτι που τον καθιστά τον αρχαιότερο ασιατικό δρόμο. Με την πάροδο των αιώνων, απέκτησε αρκετές διακλαδώσεις και ειδικά τον 20ό και τον 21ο αιώνα αναπτύχθηκε γύρω του ένα οδικό δίκτυο με διεθνείς και εθνικές οδούς. Έχοντας καλύψει προηγουμένως σχεδόν ολόκληρη τη διαδρομή του μέχρι την Ανατολική Ινδία, αποφάσισα, μιας και βρισκόμουν στην Καλκούτα, να καλύψω και το τελευταίο κομμάτι του, μέχρι το τέρμα του στην Τσιτταγκόνγκ.

Στην πόλη του τροπικού γκόθικ – Η βικτωριανή Βομβάη

Στο β΄ ήμισυ του 19ου αιώνος η Βομβάη αναδείχθηκε ως μια ραγδαίως αναπτυσσόμενη πόλη, χάρη σε δύο συγκυρίες: αφενός τον Αμερικανικό Εμφύλιο του 1861 – 1864, που την κατέστησε διεθνές κέντρο εμπορίας βάμβακος, και αφετέρου το άνοιγμα του Σουέζ το 1869, που την ανέδειξε σε ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Αραβικής Θάλασσας. Τότε χτίστηκαν πολλά κτήρια, μέγαρα και γραφεία που εξυπηρετούσαν τις ανάγκες ενός ανερχόμενου διεθνούς εμπορικού κέντρου. Αυτός ο συνδυασμός χρόνου, χώρου, κλίματος και ιστορίας μαζί με τα ουκ ολίγα γοτθικά βικτωριανά κτήρια από την εποχή της αγγλικής αποικιοκρατίας συνθέτει ένα μοναδικό στον κόσμο «τροπικό γκόθικ».