Author Archives

Than Pan

Σόφια / Η Γέφυρα των Λιονταριών

Επί Τουρκοκρατίας, ο Χαλίλ Σαλί Εφέντη αγόρασε και αποθήκευσε σανό σε χρονιά με καλή σοδειά και τον πούλησε με κέρδος την επόμενη χρονιά με την κακή σοδειά. Με τα κέρδη έχτισε στην Σόφια μια γέφυρα στις όχθες του Βλαντάγια. Αργότερα εκεί κρεμούσαν οι Τούρκοι τους εξεγερμένους. Το 1891 οι Βούλγαροι έχτισαν καινούργια γέφυρα στην θέση της παλαιάς, στην οποία τοποθέτησαν 4 λιοντάρια προς τιμήν των εκτελεσθέντων επαναστατών του 1877.

Από την Άλμα Άτα των Ρώσων στο Αλμάτυ του Καζακστάν

Η ‘Αλμα-‘Ατα των Ρώσων είναι το Αλμάτυ των Καζάκων, το αρχαίο Αλμάτου που ισοπέδωσαν οι Μογγόλοι, η θρυλική Κόκκινη Μηλιά, το Χανάτο της Κοκάνδης, το εξεγερμένο Τουρκεστάν, η κοσμοπολίτικη εξορία του Τρότσκυ, η πατρίδα σημαντικών διανοούμενων και θεολόγων του κοσμικού Ισλάμ, μια πόλη εξίσου «ρωσική» όσο και καζακστανή.

Τιφλίδα/ ο παραμυθένιος Πύργος Γκαμπριάντζε

Κουκλοθέατρο σε έναν ναΐφ κεκλιμένο πύργο, αρχιτεκτονικό παιχνίδισμα που κατασκεύασε με συντρίμμια του φονικού σεισμού του 2002 ο πολυμήχανος Γεωργιανός καλλιτέχνης Ριβάζ Γκαμπριάντζε. Με το που τον βλέπεις έχεις την εντύπωση πως όπου να ‘ναι θα σωριαστεί. Εϊναι τριώροφος και κάθε όροφος είναι ανόμοιος σε εμβαδόν και κλίση με τον προηγούμενό του.

Καρναβαλικοί χοροί στο Κούσκο

Μασκοφορεμενοι καρναβαλιστές σατιρίζουν σε υψόμετρο 3.399 μέτρων τους Ευρωπαίους. Οι Κουσκένιας φορούν λευκά και πορφυρά φορέματα, λευκό ημίψηλο καπέλο με πορφυρή κορδέλα, καθώς επίσης και ψηλοτάκουνα παπούτσια. Και σχεδόν όλες φορούν μάσκες με ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά.

Μεσημβρινή flânerie στην Πλατεία Ανεξαρτησίας του Ντακάρ

Η συμμετρικά σχεδιασμένη πλατεία και τα κτήρια ολόγυρα κατοπτρίζουν τις ελπίδες και τον ενθουσιασμό της δεκαετίας που ακολούθησε την ανεξαρτησία της Σενεγάλης το 1960. Είναι η ίδια πλατεία όπου κατασκεύασαν το οχυρό οι Γάλλοι το 1857 όταν ίδρυσαν το Ντακάρ.

Στον μεγαλύτερο ναό της Ινδίας

Με έκταση 631 στρεμμάτων, 350 φορές ο Άγιος Ανδρέας της Πάτρας που είναι ο μεγαλύτερος ναός της Ελλάδας, και περίμετρο 4.116 μέτρων, ο Σρι, που θα πει «Ιερός» Ρανγκαναθασουάμυ αποτελεί το τρίτο μεγαλύτερο συγκρότημα ναών οποιουδήποτε θρησκεύματος στον κόσμο μετά το Πασουπατινάθ των 2.460 στρεμμάτων στο Νεπάλ και το Άνγκορ Βατ των 1.626 στρεμμάτων στην Καμπότζη. Κάτι όχι και τόσο παράξενο καθώς σε αυτόν εδώ τον ναό που αποτελεί ξεχωριστή πόλη μέσα στην πόλη, συγκεντρώνονται κάθε χρόνο, συνήθως Ιανουάριο ή Δεκέμβριο έως και ένα εκατομμύριο πιστοί για να γιορτάσουν το Βαϊκούντα Εκαντάσι προς τιμήν του Βισνού, το οποίο διαρκεί 21 ημέρες. Μάλιστα, ο ναός εδώ είναι ο μεγαλύτερος από τους 108 Ντίβυα Ντέσαμ, τους 108 αναφερόμενους στα κείμενα των ινδουιστών αγίων, κυριότερους ναούς του Βίσνου.

Σαν Χοσέ / Το Πάρκο Μορασάν

Δύο επισκέψεις στο Πάρκο Μορασάν, στην καρδιά του Σαν Χοσέ, με διαφορά 13 χρόνων. Το αξιοθέατο που τραβά και τις δύο φορές την προσοχή μου είναι μια ροτόντα με ιωνικά κιονόκρανα, πανομοιότυπη με το Temple de l’Amour στο Ανάκτορο των Βερσαλλιών. Εγκαινιάσθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1920, και χρησίμευσε για εξέδρα ομιλιών πολιτικών, συναυλιών Εθνικής Συμφωνικής και άλλες ορχηστρών, και επίκεντρο πολιτιστικών, λογοτεχνικών, ψυχαγωγικών, οπτικοακουστικών, γαστρονομικών και αθλητικών δραστηριοτήτων. Είναι ο Ναός της Μουσικής και βρίσκεται στο σημείο όπου είχε κατασκευαστεί το 1910 ένα κομψό οκταγωνικό αρ νουβώ περίπτερο.

Ο Ούτσι Πιλλάγιαρ στην κορυφή του λόφου

Ύστερα από 437 σκαλιά ανάβαση ως την κορυφή του βράχου, φθάνω σε έναν ναό του 7ου αιώνος, δραβιδικού ύφους, έναν από τους τρεις που βρίσκονται στο φρούριο, τον Μανίκα Βιναγιακάρ στους πρόποδες που είναι αφιερωμένος στον Γκανέσα, τον Ούτσι Πιλλάγιαρ στην κορυφή όπου μόλις έφθασα, επίσης αφιερωμένος στον Γκανέσα, και τον Ταγιουμαναβάρ Κόγιλ Σιβάσταλαμ που είναι αφιερωμένος σε έναν άγιο, τον Ταγιουμαναβάρ. Πιο παλαιός και από τον ναό είναι το ιερό μέσα στο σπήλαιο της κορυφής το οποίο κατασκευάσθηκε το 580 από τον Μαχεντραβαρμάν της δυναστείας των Παλλάβα.
Ο θρύλος που σχετίζεται με τον Ούτσι Πιλλάγιαρ είναι αρκετά ενδιαφέρων και σχετίζεται με το έπος της Ραμαγιάνα.

Νίκαια / Η αποκατάσταση του λοιδορηθέντος Απόλλωνος

Η πρώτη γελοιοποίηση έρχεται με την ονομασία «τετράιππο» που δίνουν οι κάτοικοι στον Απόλλωνα επειδή τους θυμίζει την διαφήμιση του «Renault 4CV». Η δεύτερη με την σμίκρυνση του «ανδρισμού» του αγάλματος από το σφυρί και το καλέμι του γλύπτη όταν διαμαρτυρήθηκαν γυναικείες οργανώσεις για το θέαμα του «προικισμένου» γυμνού Απόλλωνος. Η τρίτη όταν μετά την επέμβαση αποκαλούν το άγαλμα «παρθένα». Και η τέταρτη όταν το αποκαθηλώνουν.
Χάρη σε μια δημοσιογραφκή έρευνα για τις εγκαταστάσεις της εταιρείας υδρεύσεως, ο Απόλλων ξαναστήνεται στο κεντρικότερο σημείο της κοσμοπολίτικης Νίκαιας.

Στον τελευταίο σταθμό του Μωυσέως

Στην κορυφή του Ναβαύ, στέκεται το περίφημο μνημείο, ένας μπρούτζινος όφις τυλιγμένος σε ένα κοντάρι σαν αυτόν που έστησε ο Μωυσής για να προστατέψει τον λαό του από τα φαρμακερά φίδια που έστειλε ο Θεός για τιμωρία. Έτσι όπως έχει τυλιχτεί το φίδι γύρω από τον άξονα σχηματίζει τον Εσταυρωμένο, παράσταση που συνδέει απευθείας τον Ιουδαϊσμό με τον Χριστιανισμό.
Από εδώ αντικρισε προτού πεθάνει ο Μωυσής την 7η του μηνός Αδάρ του 1473 π.Χ., την Γη της Επαγγελίας. Ο ναός εσωτερικά είναι πολύ ενδιαφέρων με τα παλαιά ψηφιδωτά και τους αρχαίους κίονες. Τα ψηφιδωτά τα οποία είναι εξαιρετικά και καλοδιατηρημένα χρονολογούνται από το 530.