Το Τρινιδάδ των Ιησουιτών

Μία από τις περιφημότερες, και από τις τελευταίες ρεντουσιόνες, περιοχές όπου ασκείται συστηματικός προσηλυτισμός των Γκουαρανί και όπου οι τελευταίοι ζουν σε καθεστώς κοινοκτημοσύνης.ς που χτίζονται πέριξ του ποταμού Παρανά, κάπου δηλαδή στον παραγουανικό Νότο και τον αργεντίνικο Βορρά, είναι και η Σαντινίσιμα Τρινιδάδ ντε Παρανά, η οποία ιδρύεται το 1706. Οι Ιησουίτες όμως δεν θα μακροημερεύσουν στην περιοχή. Το 1767 θα εκδιωχθούν και οι έποικοι θα εξοντώσουν τους ιθαγενείς, θα λεηλατήσουν τις φάρμες και θα αρπάξουν τα κοπάδια τους.

Στον Πύργο Νεμπόισα του Βελιγραδίου

Στον δεξιό τοίχο μπαίνοντας κρέμεται μια επιτοίχια μπρούτζινη επιγραφή που γράφει με ελληνικά κεφαλαία «ΡΗΓΑΣ ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗΣ 1757 – 1798» και από κάτω με μικρά γράμματα αναφέρεται στον ρόλο του στην εθνική αφύπνιση των Ελλήνων, στον διά στραγγαλισμού θάνατό του από τους Οθωμανούς και στους Έλληνες συντρόφους του. Πιο δίπλα κρέμονται μερικοί χάρτες και ένας τεράστιος ξύλινος σταυρός. Αμέσως μετά, απέναντι από το γραφείο υποδοχής, εισιτηρίων και αναμνηστικών, ξεκινά η σκάλα που οδηγεί στους πάνω ορόφους, σε ένα πλήθος ενδιαφερουσών πληροφοριών που εκτίθενται και σε παράθυρα σκαλισμένα στους τοίχους, τα οποία προσφέρουν μια καταπληκτική θέα.

Η γαλήνια λαοτινή πρωτεύουσα στην όχθη του Μεκόγκ

Η Βιεντιάν φαίνεται καθαρή, ήσυχη, με χαμηλά σπίτια, μπουλβάρ, αξιοσημείωτης αισθητικής ναούς, ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική, η οποία αντανακλά τις επιρροές που δέχθηκε από Γαλλία μέχρι Κίνα, και πράσινο. Η ονομασία της, που θα πει «πόλη του σανταλόξυλου», μου φαίνεται ταιριαστή για μια χαριτωμένη και συμπαθητική πόλη με μυστηριακή αύρα.

Στην παλιά πρωτεύουσα της Σρι Λάνκα

Η συμπρωτεύουσα της Σρι Λάνκα είναι μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Ένας στους τρεις είναι Βουδιστής, ένας στους τρεις Μουσουλμάνος και το υπόλοιπο ένα τρίτο μειονότητες, κυρίως Ινδουιστών, αλλά και Καθολικών. Φυλετικά και εθνοτικά εδώ ζουν Σιναλέζοι, Ταμίλ και πολλές μειονότητες με τις δικές τους γλώσσες και έθιμα. Και πλήθος τα αξιοθέατα. Το Εθνικό Μουσείο, το εντυπωσιακό κτίριο του οποίου χτίστηκε τον 19ο αιώνα μέσα σε ένα καταπράσινο πάρκο, το Παρωκεάνιο πάρκο, ο σιδηροδρομικός σταθμός, ο ναός του Σρι Σιβασουμπραμανίγια Σουάμυ, και ο βουδιστικός ναός Γκανγκαραμάγια, ο δημοφιλέστερος τουριστικός προορισμός στο Κολόμπο.

Μια πόλη γεωργιανής εποχής στην Τασμανία

Το Ρίτσμοντ συμπυκνώνει την ιστορία της Τασμανίας διατηρώντας ταυτόχρονα σχεδόν αναλλοίωτη την αισθητική του 19ου αιώνος. Εδώ βρίσκεται και η παλαιότερη ανέπαφη φυλακή της Αυστραλίας η οποία χτίστηκε το 1825, ενώ τα αξιοθέατα συμπληρώνουν η περίφημη γέφυρα που από το 2005 αποτελεί εθνικό μνημείο, ως η παλαιότερη και μεγαλύτερη πέτρινη τοξωτή γέφυρα της Αυστραλίας, ο καθολικός ναός του Αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστού, η παλαιότερη ρωμαιοκαθολική εν λειτουργία εκκλησία της Αυστραλίας το δικαστήριο, το νεκροταφείο και υπέροχα ιδιωτικά κτήρια.

Πάρκο Ουένο: Μικρογραφία της ιαπωνικής φύσης, παράδοσης και Ιστορίας

Το μεγαλύτερο πάρκο στο Τόκυο με τις 800 ανθισμένες κερασιές, μουσεία και τη σύγχρονη καθημερινότητα. Κυριότερος προορισμός όσων ξένων επισκέπτονται το Ουένο είναι το Εθνικό Μουσείο του Τόκυο, από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.

Μυανμάρ / Στην μεγαλύτερη και παλαιότερη ξύλινη γέφυρα του κόσμου

Το 1851 εγκαινιάζεται στην Αμαραπούρα της Βιρμανίας η μήκους 1.209 μέτρων Ου Μπέιν, κατασκευασμένη εκ ολοκλήρου από τηκ, η οποία θα παραμείνει και στον 21ο αιώνα η μεγαλύτερη ξύλινη γέφυρα του κόσμου. Η κατασκευή, με κυρτό σχήμα στη μέση για να αντιστέκεται στον αέρα και το νερό, θα απαιτήσει 984 ξύλινους πασσάλους και χιλιάδες ξύλινες παλέτες.

Ροσίνια: Στη μεγαλύτερη φαβέλα της Βραζιλίας

Η φαβέλα Λα Ροσίνια, μία από τις φτωχότερες της χώρας, βρίσκεται ανάμεσα σε δύο πολυτελείς συνοικίες του Ρίο ντε Ζανέιρο, το Σάο Κονράντο με νάιτ κλαμπ, malls, γήπεδο γκολφ και λέσχες πλουσίων, και την Γκάβεα των διανοούμενων, των πανεπιστημίων, των σταρ και των μποέμ καλλιτεχνών .Από εδώ, στον Νότο του Ρίο, η παραλία απέχει μόλις 1 χιλιόμετρο. Παρά όμως αυτή την εγγύτητα και την γειτνίαση με δύο αστικές συνοικίες, οι Καριόκα, όπως ονομάζονται οι κάτοικοι του Ρίο (αν και επισήμως ονομάζονται «Φλουμινένσε», όπως και οι υπόλοιποι κάτοικοι της πολιτείας), αποφεύγουν επιμελώς να περάσουν από εδώ. Κι αν το κάνουν, συνήθως δεν έρχονται για «νόμιμη» δραστηριότητα.

Αναζητώντας τον Γουσταύο Άιφελ στη Μοζαμβίκη

Μια κατοικία από σίδερο στην τροπική ζέστη και ένας από τους ομορφότερους σιδηροδρομικούς σταθμούς στον κόσμο συνθέτουν την αρχιτεκτονική σφραγίδα του διάσημου Γάλλου πολιτικού μηχανικού Γουσταύου Άιφελ στο Μαπούτο.

Το μυστηριώδες καραβάν σαράι της Κιργιζίας στα 3.500 μέτρα

Από το καραβάν σαράι του Τας Ραμπάτ, πάνω στον Δρόμο του Μεταξιού, περνούσαν τα καραβάνια μεταξύ της κοιλάδας Φεργκάνα στα ανατολικά του Ουζμπεκιστάν και Κάσγκαρ στην Κίνα. Τα καραβάνια είχαν περάσει προηγουμένως από το επικίνδυνο θρυλικό στενό Τορουγκάρτ στα ανατολικά, σύνορο με Κίνα, και θα συνέχιζαν για τα βουνά Τιάν Σαμ, οπότε, είτε εκινούντο από ανατολικά προς τα δυτικά είτε αντίθετα, το Τας Ραμπάτ αποτελούσε «όαση» ηρεμίας και ανάπαυσης σε μια εξαιρετικά δύσκολη όσο και επικίνδυνη διαδρομή. Ερευνητές είπαν πως αυτό το καραβάν σαράι είχε λειτουργήσει νωρίτερα ως μοναστήρι είτε Νεστοριανών είτε Βουδιστών μοναχών.