Κατηγορία: Uncategorized

Πένθιμη πομπή στην Βιεντιάν

Μάρτιος 2013. Είναι μεσημέρι και περπατώ στο κέντρο της πρωτεύουσας του Λάος, Βιεντιάν. Εν μέσω καύσωνος, βλέπω από μακριά μια πομπή όπου ξεχωρίζουν βουδιστές καλόγεροι με πορτοκαλί ρόμπες. Πλησιάζω και διαπιστώνω πως […]

Στο κέντρο – φάντασμα της Μανάγουα

Μανάγουα, παραμονές Χριστουγέννων του 1972. Στην πρωτεύουσα της Νικαράγουας κορυφώνεται σιγά – σιγά η εορταστική περίοδος που είχε ανοίξει στις 7 Δεκεμβρίου με τη «Γριτερία». Τη γιορτή με την οποία οι Νικαραγουανοί, […]

Ο Σοφός Γέρος της Lituanica

Η τοιχογραφία του 2013 στο παλιό εργοστάσιο υποδημάτων Lituanica στο Κάουνας, παριστάνει έναν διοπτροφόρο γέρο ντυμένο στα κόκκινα, καθιστό, με πίπα στο στόμα. Η πίπα είναι βαμμένη στο χρώμα του μαύρου νυχτερινού ουρανού με τους αστερισμούς.
Γέρος και πίπα. Συνδυασμός που συνειρμικά παραπέμπει σε σοφία. Η ήρεμη ματιά του είναι σαν να σε συμβουλεύει στο πιο «θορυβώδες» τμήμα της πόλης, να επιβραδύνεις τους ρυθμούς σου και να παρατηρήσεις καλύτερα το περιβάλλον γύρω σου.

Ο Ελεύθερος Σκοπευτής του Βέμπερ

Ο Βέμπερ θα συνθέσει τον Ελεύθερο Σκοπευτή πάνω στο λιμπρέτο του Γιόχαν Φρήντριχ Κιντ, ιδέα του οποίου ήταν η μεταφορά της νουβέλας των Άπελ και Λάουν. Δύο ακόμη ιστορίες του Άπελ, «Die Bilder der Ahnen» και Die Ahnen») θα επηρεάσουν τους Μπάιρον, Μαίρη Σέλλεϋ, Πέρσυ Σέλλεϋ και Πολιντόρι να συγγράφουν ανάλογες ιστορίες, μεταξύ των οποίων τα «The Vampyre» και «Frankenstein», τα πρότυπα για κατοπινά έργα γοτθικού τρόμου.

Λιχτενστάιν: Στην χώρα των πλουσιότερων κατοίκων

Μόναχο στα βόρεια, Μιλάνο στα νότια, Ζυρίχη στα δυτικά και Ίνσμπρουκ στα ανατολικά, τέσσερις πλούσιες πόλεις ιστορικά ισχυρών κρατών σχηματίζουν έναν σταυρό με το Λιχτενστάιν στο κέντρο, κάτι που εξηγεί επίσης πολλά για την πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας.

Το 1568 του προτεσταντικού θριάμβου

Αν υπάρχει ένα συγκεκριμένο έτος το οποίο συμπυκνώνει ιστορικά, σαν σε μικρογραφία, την μακρά περίοδο των θρησκευτικών πολέμων που θα ταλαιπωρήσουν επί δυόμιση αιώνες μια ολόκληρη ήπειρο, αυτό θα μπορούσε να είναι το 1568.

Χοβάντσινα. Μια όπερα για τον βίαιο εκσυγχρονισμό της Ρωσίας

Ο Μουσσόρσγκυ επιχειρεί να απεικονίσει το χάσμα και την πάλη μεταξύ της παραδόσεως και του εκμοντερνισμού που επιχειρεί ο Μέγας Πέτρος, με χρονική περίοδο δράσεως κάπου μεταξύ 1682 και 1689.
«Χοβάντσινα» είναι το όνομα που θα δοθεί στην εξέγερση των πριγκήπων Χοβάνσκυ, οι οποίοι αντιστέκονται στις μεταρρυθμίσεις.