Κατηγορία: Uncategorized

Το Φρούριο του Ασέν

Εισερχόμενος στην εκκλησία της Θεομήτορος του 12ου (κατ’ άλλους, του 13ου) αιώνα, το δέος είναι διπλό. Μυστικιστικό λόγω περιβάλλοντος και αισθητικό λόγω της εξαιρετικής βυζαντινής αρχιτεκτονικής, με τις καμάρες, τα τούβλα και την πέτρα να κυριαρχούν ως σχήμα και υλικό. Χαμηλός φωτισμός, μεταλλικά μανουάλια και τα σωζόμενα τμήματα των μεσαιωνικών, του 14ου αιώνα, τοιχογραφιών, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν η Κοίμηση της Θεοτόκου, η Βάπτιση, οι Σαράντα Μάρτυρες της Σεβάστειας, οι Ισαπόστολοι Κωνσταντίνος και Ελένη. Όλα εξαιρετικά δείγματα της Παλαιολόγειας τέχνης, δίνουν ένα υποβλητικό χρώμα.

Τζαμί Φαιηζάλ: Ο νοερός κύβος του Ισλαμαμπάντ

Χωρίς τον παραδοσιακό τρούλο, αλλά με οροφή σε σχήμα σκηνής βεδουίνων και τέσσερις μιναρέδες ύψους 90 μέτρων, όλα μαζί με τη βάση είδα να σχηματίζουν έναν νοερό κύβο, παραπέμποντας στην Κααμπά και στον Θεό που επικαλέστηκε ο Σεζάν, μια πολυσύνθετη, όπως αποδεικνύεται προσωπικότητα, καθώς στην αρχιτεκτονική και την πολιτική προσέθεσε και τον μυστικισμό όσον αφορά τη σύλληψη της ιδέας για το μεγαλοπρεπές τζαμί.

Η ρωμανική κομψότητα του Αγίου Μινιάτου

Στα χαρακτηριστικότερα δείγματα ρωμανικής τέχνης περιλαμβάνεται και η Βασιλική του Σαν Μινιάτο αλ Μόντε, του Αγίου Μινιάτου επί του Όρους, στη Φλωρεντία. Πολλοί την χαρακτηρίζουν ως το εξοχότερο δείγμα ρωμανικής αρχιτεκτονικής της Τοσκάνης.

Στο πολύχρωμο Φλόρες των Μάγια

Το νησί-πόλητους με τους στενούς λιθόστρωτους δρόμους του, το αποικιακό αριχτεκτονικό χρώμα, τις κόκκινες οροφές των κτηρίων με τα έντονα χρώματα των προσόψεων, τα γραφικά ανηφορικά σοκάκια, την πλατεία με την αποικιακού ύφους μητρόπολη, τον σκαλιστό ξαπλωμένο μαύρο Χριστό, του οποίου οι πιστοί φιλούν την καρδιά.

Μπαλμπέκ, η Ηλιούπολη της Φοινίκης

Περί το 60 μ.Χ. χτίστηκε, πιθανότατα πάνω από προηγούμενους ναούς, μεγαλοπρεπής ναός του Δία, ο μεγαλύτερος παγκοσμίως ρωμαϊκός ναός. Το είδωλο του Δία τον παριστούσε αγένειο, σε στάση αρματηλάτη, με μαστίγιο στο δεξί χέρι και κεραυνό μαζί με στάχια στο αριστερό. Η Ηλιούπολις υπήρξε τόσο σημαντική ως μαντείο και προσκυνηματικός τόπος ώστε να βρεθούν επιγραφές γι’ αυτήν σε Αθήνα, Ρώμη, Γαλατία, ακόμη και στη Βρετανία. Ο Αντιοχέας, Βυζαντινός χρονικογράφος του 6ου αιώνα Ιωάννης Μαλάλας, περιγράφει τον ναό μαζί με το όλο συγκρότημα ολόγυρα ως ένα από τα θαύματα του κόσμου.

Στη ζωοπανήγυρη του Καρακόλ

Μαζί με τους ζωέμπορους, στο παζάρι έχουν στηθεί στα κιόσκια και τους πάγκους τους διάφοροι
υπαίθριοι και πλανόδιοι μικροπωλητές. Κάποιοι μαγαζάτορες έχουν ετοιμάσει από νωρίς πίτες, λαχματζούν και πιροσκί μέχρι αναβατήρες αλόγων. Η διάταξη υπακούει σε κάποια λογική. Διαπιστώνω ότι η διάταξη υπακούει σε κάποια λογική. Αλλού είναι χώρος για άλογα, αλλού για ταύρους, αλλού για πρόβατα. Η ζωοπανήγυρις φαίνεται με μια πρώτη ματιά ανδρική υπόθεση, κάπου – κάπου όμως διακρίνω και κάποιες γυναίκες.

Τζογκυέσα: στην καρδιά του κορεατικού Βουδισμού

Όπως στις περισσότερες Ιλτζουμούν, έτσι και στη συγκεκριμένη, μια ξύλινη πινακίδα στο κέντρο της αναφέρει με κινεζικά γράμματα το όνομα του ναού και του όρους πάνω στο οποίο βρίσκεται. Συμβολίζει δε το πέρασμα από τον κόσμο των θνητών στον κόσμο του Βούδα, χάρη σε ένα οπτικό τέχνασμα. Αν δεις την κιονοστοιχία από πλάγια φαίνεται μόνο ένας κίονας. Αν τη δεις από μπροστά φαίνονται και οι τέσσερις, κάτι που συμβολίζει τη σχετικότητα της αντίληψης στον πνευματικό και στο φυσικό κόσμο και την απάτη των φαινομένων.