Ο τοπικός θρύλος λέει ότι μετά την πρώτη αδελφοκτονία στην ιστορία, ο καταραμένος Κάιν περιπλανήθηκε προς την Ανατολή και θάφτηκε στην Καμπούλ η οποία πήρε το όνομά του, από την περσική και αραβική απόδοση του «Κάιν» («Καμπίλ»). Ο θρύλος έχει τις ρίζες του σε τοπικές παραδόσεις αιώνων, οι οποίες καταγράφηκαν συστηματικά από δυτικούς περιηγητές και ιστορικούς κυρίως κατά τον δέκατο ένατο αιώνα. Ωστόσο, η ευρύτερη σύνδεση της περιοχής του Αφγανιστάν με τις βιβλικές φυλές και τις απαρχές της ανθρωπότητας αναφέρεται σε ισλαμικά και τοπικά κείμενα ήδη από τον Μεσαίωνα. ‘Οσο για τους Παστούν, πιστεύουν -μηδέ των Ταλιμπάν εξαιρουμένων- πως είναι Βενιαμινίτες,, απόγονοι του εγγονού του βασιλιά Σαούλ, Αφγάνα.

Από το καραβάν σαράι του Τας Ραμπάτ, πάνω στον Δρόμο του Μεταξιού, περνούσαν τα καραβάνια μεταξύ της κοιλάδας Φεργκάνα στα ανατολικά του Ουζμπεκιστάν και Κάσγκαρ στην Κίνα. Τα καραβάνια είχαν περάσει προηγουμένως από το επικίνδυνο θρυλικό στενό Τορουγκάρτ στα ανατολικά, σύνορο με Κίνα, και θα συνέχιζαν για τα βουνά Τιάν Σαμ, οπότε, είτε εκινούντο από ανατολικά προς τα δυτικά είτε αντίθετα, το Τας Ραμπάτ αποτελούσε «όαση» ηρεμίας και ανάπαυσης σε μια εξαιρετικά δύσκολη όσο και επικίνδυνη διαδρομή. Ερευνητές είπαν πως αυτό το καραβάν σαράι είχε λειτουργήσει νωρίτερα ως μοναστήρι είτε Νεστοριανών είτε Βουδιστών μοναχών.

Χτίστηκε το 1909 από την καντονέζικη κοινότητα της πόλης. Η αλήθεια είναι πως δεν πρόκειται για την πιο εντυπωσιακή ανάμεσα στις πολυάριθμες παγόδες που θα συναντήσει κάποιος που θα επισκεφθεί το Βιετνάμ, όμως ο χώρος είναι, αν μη τι άλλο, υποβλητικός