Ετικέτα: ΤΑΞΙΔΙΑ

Ζυρίχη / Στην Πλατεία των Παρελάσεων

By on • ( Σχολιάστε )

Αν Ελβετία σημαίνει «τράπεζες», «ρολόγια», «σοκολάτες» και «χρήμα», τότε το καταλληλότερο σημείο για να τα βρει κάποιος όλα αυτά μαζεμένα, είναι η Παράντενπλατς, η «Πλατεία Παρελάσεων» της Ζυρίχης, την οποίας η ιστορία αριθμεί σχεδόν μισή χιλιετία. Η πλατεία που οδηγεί στα γνωστότερα σημεία της μεγαλύτερης ελβετικής πόλης, όπως η παλαιά Ζυρίχη, η ομώνυμή της λίμνη και η Μπάνχοφστρασσε, μία από τις δέκα ακριβότερες οδούς του κόσμου έχοντας καταταγεί κάποιες χρονιές τρίτη ακριβότερη παγκοσμίως και πρώτη πανευρωπαϊκά, είναι συνώνυμη του ελβετικού πλούτου και πολυτέλειας.

Εμπορικοί πάγκοι, πανέρια και κιόσκια στο Μασέρου

By on • ( Σχολιάστε )

Τα πεζοδρόμια είναι γεμάτα πάγκους, πλαστικά τελάρα, χαρτόκουτες. καροτσάκια. Κάποιοι έχουν καταλάβει λωρίδες του δρόμου έχοντας στήσει πανέρια με ρούχα, καπέλα, ζώνες, σακίδια, σαγιονάρες και ό,τι άλλο αντικείμενο καθημερινής χρήσης μπορεί να φανταστεί κανείς. Στο ανατολικό εμπορικό κέντρο, το East CBD (Central Business District) το οποίο επισκέπτονται τα χαμηλότερα εισοδήματα, η αναλογία πλανόδιων προς καταστήματα είναι συντριπτική υπέρ των πρώτων συγκριτικά με το υπόλοιπο κέντρο. Αντίθετα, στα δυτικά, όπου διαμένουν υψηλότερα εισοδήματα, κρατικοί υπάλληλοι, επαγγελματίες και expats, κυριαρχούν ξενοδοχεία, γραφεία και πολυκαταστήματα, με τους μικροπωλητές σχεδόν ανύπαρκτους.

Βλαστικοί, γονιμικοί και πολεμικοί χοροί των Σουάζων

By on • ( Σχολιάστε )

Χοροί παγανιστικής -βλαστικής και γονιμικής – λατρείας της Σουαζιλάνδης, όπως ο «Ουμλάνγκα» ή «Ο χορός του ζαχαροκάλαμου». Χοροί πολεμικοί σαν τον «Σιμπάκα», ο οποίος συνοδεύεται από τύμπανα, ξύλινα κρουστά και τραγούδι. Την παράσταση κλέβει ένας σαμάνος με βαμμένα κόκκινα μαλλιά. Για ζώνη φοράει το τομάρι μιας λεοπάρδαλης και χορεύει με πηδηχτά βήματα κραδαίνοντας ένα δόρυ. Για τους Σουάζους είναι μεγάλη τιμή να φορούν τομάρι λεοπάρδαλης.

Στο σύνορο βορείου και νοτίου ημισφαιρίου

By on • ( Σχολιάστε )

Η Ciudad Mitad del Mundo, λίγο έξω από το Κίτο, είναι μια μικρή δημόσια έκταση μέσα από την οποία περνά η γραμμή του Ισημερινού, βαμμένη στο έδαφος σε έντονο κίτρινο χρώμα, υποδεικνύοντας το όριο βόρειου και νότιου ημισφαιρίου. Ξεκινά από έναν πέτρινο κόλουρο οβελίσκο με μια πεπλατυσμένη σφαίρα στην κορυφή βάρους 5 τόνων και διαμέτρου 4,5 μέτρων, το «Μνημείο του Ισημερινού». Ήταν εδώ κοντά το σημείο όπου έφτασε Ιούνιο του 1736 αποστολή της Γαλλικής Γεωδαιτικής Αποστολής με γεωφυσικούς, τοπογράφους και γεωγράφους που υπολόγισαν την περίμετρο της Γης, κάτι που βοήθησε έκτοτε στην καθιέρωση πολλών διεθνών μέτρων και σταθμών.

Στο φρούριο του Λοχ

By on • ( Σχολιάστε )

Μέσα στο φρούριο υπάρχει ο ινδουιστικός ναός του Λοχ, το λεγόμενο Λάβα Μαντίρ, αφιερωμένο στον Λοχ ή Λάβα, γιο του θεού Ράμα. Σύμφωνα με τη Ραμαγιάνα, ήταν ο Λοχ ή Λάβα, ο γιος του θεού Ράμα και της Σίτα, που έχτισε την πόλη και από αυτόν πήρε το όνομά της. Λοχ-Άβαρ σημαίνει «Φρούριο του Λοχ». Από τον ίδιο πήραν το όνομά τους η πόλη Λοπμπούρι (ή Λάβο ή Λαβαπούρα) της Ταϊλάνδης, αλλά ακόμη και μια ολόκληρη χώρα, το Λάος. Όπως έλεγε δε ένα παλιό ρητό γι’ αυτό το «Παρίσι της Ανατολής»: «Jinney LahoreNahin Vekhya, Woh Jamiya Hi Nahin» που θα πει «Όποιος δεν έχει δεν τη Λαχώρη δεν έχει ζήσει πλήρως».

Σαν Μαρίνο / Στην Πλατεία της Αγίας Αγάθης

By on • ( Σχολιάστε )

Μια από τις πιο γραφικές γωνιές του Σαν Μαρίνο είναι και η Πλατεία της Αγίας Αγάθης, η Piazza Sant’ Agata. Σε αυτήν δεσπόζει το επιβλητικό μπρούτζινο μνημείο του Τζιρόλαμο Γκότζι, το οποίο δημιούργησε το 1939 ο γλύπτης και χαράκτης από την Καρμανιόλα του Τορίνο Ενρίκο Σαρόλντι. Ο Γκότζι ήταν ο ένας από τους δύο κυβερνήτες οι οποίοι από το 1243 εκλέγονται για ένα εξάμηνο, κάθε 1η Απριλίου και 1η Οκτωβρίου, και ο οποίος διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην αντίσταση των Σαμμαρινέζων εναντίον των κατακτητών του Τζιούλιο Αλμπερόνι. Το μνημείο αποτελείται από ένα κυβικό σύμπλεγμα Σαμμαρινέζων στρατιωτών, μπροστά από αυτό τους οδηγεί ο Γκότζι και όλοι μαζί βρίσκονται πάνω σε ένα πανύψηλο συμπαγές λίθινιο βάθρο με φόντο μια επιβλητική τριπλή αψίδα.

Ταλίν: Μια μεσαιωνική Silicon Valley

By on • ( Σχολιάστε )

Η γοητεία του Ταλίν είναι ο συνδυασμός του έντονου μεσαιωνικού στοιχείου, τόσο έντονα χρωματισμένου, ώστε να θυμίζει «παραμυθένια» πόλη, με τη σύγχρονη τεχνολογία. Το Ταλίν έχει χαρακτηριστεί «Silicon Valley της Ευρώπης», έχει τη μεγαλύτερη αναλογία startups ανά κάτοικο, ανήκει στις πιο ανταγωνιστικές επιχειρηματικά πόλεις διεθνώς και ταυτόχρονα περιλαμβάνεται στις 10 κυριότερες ψηφιακές πόλεις του κόσμου.

Στο Κατέτσε της μπόσα νόβα και της ζετουλιανής εποχής

By on • ( Σχολιάστε )

Το Κατέτσε δεν είναι ο ορισμός της τουριστικής περιοχής. Δεν είναι ούτε Κοπακαμπάνα ούτε Ιπανίμα. Ωστόσο, είναι το αντιπροσωπευτικότερο μέρος του Ρίο για όσους ενδιαφέρονται να βρουν πορτογαλικό αποικιακό χρώμα, μια ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και τον απόηχο της χρυσής εποχής του Ρίο. Η περίοδος αυτή, της μπόσα νόβα, την οποία θυμούνται με νοσταλγία οι παλαιότεροι Καριόκας, συμπίπτει με την αίγλη του παλιού Ρίο. Αυτή θα εξαφανιστεί στις 21 Απρίλιου 1960, όταν η πρωτεύουσα, με την έδρα των τριών εξουσιών και τις πρεσβείες, θα μετακομίσει στην Μπραζίλια. Σταδιακά, η νέα πρωτεύουσα της Βραζιλίας θα γίνει η πλουσιότερη πόλη μεταξύ όλων των λατινοαμερικάνικων μεγαλουπόλεων.

Στο Μπουένος Άιρες του τάνγκο και του ταμπεραμέντου

By on • ( Σχολιάστε )

Ο κοσμοπολιτισμός, η συνύπαρξη Άγγλων με Ισπανούς, Ελλήνων με Τούρκους ή της μεγαλύτερης ιουδαϊκής κοινότητας της Νότιας Αμερικής με τις πολυπληθείς παροικίες Σύρων και Λιβανέζων, κατέστησε πολυπολιτισμικό το Μπουένος Άιρες, πολύ νωρίτερα από άλλες μητροπόλεις, και η ακμάζουσα κάποτε οικονομία της χώρας, δίνουν ένα ιδιαίτερο χρώμα στην πόλη η οποία δικαίως χαρακτηρίζεται «Παρίσι της Λατινικής Αμερικής». Αυτά, μαζί με την ενδιαφέρουσα ιστορία της, το αριστοκρατικό παρελθόν της, τον σύγχρονο πολιτισμό της, το tango βεβαίως, τη ρυμοτομία, τον κόσμο της, με παρακίνησαν να την επισκεφθώ περισσότερες φορές από οποιαδήποτε άλλη πόλη της Λατινικής Αμερικής.

Γιουκατάν / Η μύτη του Τσάακ έφερε βροχή στο Καμπά

By on • ( Σχολιάστε )

Ο τελετουργικός Ναός των Μασκών φέρει στην πρόσοψη εκατοντάδες εξέχουσες σμιλεμένες πέτρες που παριστάνουν μύτες και άλλες τόσες χαραγμένες πέτρες για μάτια, συνθέτοντας πάνω από 300 μάσκες του Τσάακ, του Ουρανίου  Όφεως και Θεού της Βροχής. Σύμφωνα με μια θεωρία, όταν οι προεξέχουσες πέτρινες καμπύλες είναι κυρτές, με το άνοιγμα προς το έδαφος, συμβολίζουν τη μύτη του Τσάακ που στάζει βροχή και, όταν είναι κοίλες, με το άνοιγμα προς τον ουρανό, αναπαριστούν τις ευχαριστίες και τις δεήσεις για βροχή.