Την σημαδιακή αυτή Τετάρτη, κομμουνιστές, proxies του Κρεμλίνου, αλλά σε κάποιο βαθμό και οι ίδιοι οι Σοβιετικοί, θα εμπλακούν σε δύο ένοπλες επιθέσεις σε απόσταση χιλίων εξακοσίων δεκαέξι χιλιομέτρων μεταξύ τους, έχοντας στο στόχαστρό τους την διπλωματική
αντιπροσώπευση των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κεντρική Ασία, και μάλιστα στην “καρδιά “ του “Μεγάλου Παιχνιδιού”.

Ανοίγοντας τον τάφο του Ταμερλάνου, μια έντονη γλυκιά οσμή αναδύεται που οφείλεται σε έλαια και τα υλικά της βαλσαμώσεως, όπως δηλαδή συνέβη και δεκαεννέα χρόνια νωρίτερα όταν ανοίχθηκε και ένας άλλος συνδεδεμένος με κάποια αρχαία κατάρα τάφος, εκείνος του Τουταγχαμών στην Ανατολική Κοιλάδα των Βασιλέων, κάτι που στοίχισε την ζωή περισσοτέρων των είκοσι ανθρώπων. Ούτε όμως αυτό το σημάδι, αλλά -το κυριότερο- ούτε η επιγραφή που λέγεται πως υπάρχει στο φέρετρο σύμφωνα με την οποία όποιος τον ανοίξει θα δεχθεί την επίθεση ενός εισβολέα στυγνότερου και από τον ίδιο αποθαρρύνει την αποστολή από το να ολοκληρώσει το έργο της.