Ετικέτα: ΤΑΞΙΔΙΑ

Οι δίδυμοι ποτάμιοι φύλακες της Ταλέντζου Μπαβάνι

Ο ναός Ταλέτζου Μπαβάνι άνοιγε μόνο μία φορά τον χρόνο για τον βασιλιά και επιλεγμένους ιερείς. Περιστοιχίζεται από δύο αγάλματα, της Γκάνγκα που πατάει πάνω σε ένα θαλάσσιο πλάσμα, το Μάκαρα, μισό θηλαστικό και μισό ψάρι (σαν τον Αιγόκερω, που όπως και το Μάκαρα, είναι και αυτός το δέκατο ζώδιο του ζωδιακού κύκλου), και της Γιαμούνα, η οποία πατά πάνω σε μια χελώνα. Η Γκάνγκα και η Γιαμούνα ή, όπως είναι γνωστοί στα ελληνικά ο Γάγγης
και ο Tζαμούνα, είναι οι δύο ιερότεροι ποταμοί στον Ινδουισμό. Η συμβολή τους με ένα τρίτο ποταμό, τον Σαρασβάτι (φέρει και αυτός θηλυκό όνομα), δημιουργεί το Τριβένι Σάνγκαμ. «Σάνγκαμα» στα σανσκριτικά σημαίνει «συμβολή» και το τελετουργικό μπάνιο σε αυτήν πιστεύεται ότι καθαρίζει κάποιον από τα κρίματά του και τον βοηθά να απαλλαγεί από τον κύκλο των
μετενσαρκώσεων.

Τζαμί Φαιηζάλ: Ο νοερός κύβος του Ισλαμαμπάντ

Χωρίς τον παραδοσιακό τρούλο, αλλά με οροφή σε σχήμα σκηνής βεδουίνων και τέσσερις μιναρέδες ύψους 90 μέτρων, όλα μαζί με τη βάση είδα να σχηματίζουν έναν νοερό κύβο, παραπέμποντας στην Κααμπά και στον Θεό που επικαλέστηκε ο Σεζάν, μια πολυσύνθετη, όπως αποδεικνύεται προσωπικότητα, καθώς στην αρχιτεκτονική και την πολιτική προσέθεσε και τον μυστικισμό όσον αφορά τη σύλληψη της ιδέας για το μεγαλοπρεπές τζαμί.

Φαναριώτικες μνήμες στον ναό Σταυροπόλεως

Ηγεμονεύοντος του Νικολάου Μαυροκορδάτου στη Βλαχία, χτίζεται το 1724 από τον καταγόμενο από την Πωγωνιανή Ιωαννίνων ιερομόναχο και αρχιμανδρίτη Ιωαννίκιο Στρατονικέα η Μονή Σταυροπόλεως στο Βουκουρέστι.
Ο ναός χτίζεται σε «Μπρονκοβενέσκ στύλε». Το «Brancovenesc style» αποτελεί υβριδικό αρχιτεκτονικό ύφος της Βλαχίας με βυζαντινά, υστεροαναγεννησιακά, μπαρόκ και οθωμανικά στοιχεία. Θα ονομαστεί έτσι από τον Κωνσταντίνο Μπρινκοβεάνου (ο οποίος με τη σειρά του πήρε το όνομά του από τη γενέτειρά του, το χωριό Μπρινκοβάνι της Βλαχίας), ηγεμόνα της Βλαχίας μεταξύ 1688 και 1714.

Η ρωμανική κομψότητα του Αγίου Μινιάτου

Στα χαρακτηριστικότερα δείγματα ρωμανικής τέχνης περιλαμβάνεται και η Βασιλική του Σαν Μινιάτο αλ Μόντε, του Αγίου Μινιάτου επί του Όρους, στη Φλωρεντία. Πολλοί την χαρακτηρίζουν ως το εξοχότερο δείγμα ρωμανικής αρχιτεκτονικής της Τοσκάνης.

Στον Παρθένο Πύργο του Μπακού

Η ονομασία «Παρθένος» σημαίνει ότι ο πύργος ήταν ιερό του θεού των ζωροαστρών Άχουρα Μάζντα και έτσι παρέμεινε «Ανέγγιχτος» από τον Αριμάν, το πνεύμα του Κακού και της Καταστροφής στον Ζωροαστρισμό. Πέραν της θρησκευτικής εξήγησης, την απόδοση του «Παρθένος Πύργος» προκρίνουν και όσοι την ερμηνεύουν ως «Πύργος Παρθένος / Άπαρτος από τους εχθρούς».

Στο πολύχρωμο Φλόρες των Μάγια

Το νησί-πόλητους με τους στενούς λιθόστρωτους δρόμους του, το αποικιακό αριχτεκτονικό χρώμα, τις κόκκινες οροφές των κτηρίων με τα έντονα χρώματα των προσόψεων, τα γραφικά ανηφορικά σοκάκια, την πλατεία με την αποικιακού ύφους μητρόπολη, τον σκαλιστό ξαπλωμένο μαύρο Χριστό, του οποίου οι πιστοί φιλούν την καρδιά.

Μπαλμπέκ, η Ηλιούπολη της Φοινίκης

Περί το 60 μ.Χ. χτίστηκε, πιθανότατα πάνω από προηγούμενους ναούς, μεγαλοπρεπής ναός του Δία, ο μεγαλύτερος παγκοσμίως ρωμαϊκός ναός. Το είδωλο του Δία τον παριστούσε αγένειο, σε στάση αρματηλάτη, με μαστίγιο στο δεξί χέρι και κεραυνό μαζί με στάχια στο αριστερό. Η Ηλιούπολις υπήρξε τόσο σημαντική ως μαντείο και προσκυνηματικός τόπος ώστε να βρεθούν επιγραφές γι’ αυτήν σε Αθήνα, Ρώμη, Γαλατία, ακόμη και στη Βρετανία. Ο Αντιοχέας, Βυζαντινός χρονικογράφος του 6ου αιώνα Ιωάννης Μαλάλας, περιγράφει τον ναό μαζί με το όλο συγκρότημα ολόγυρα ως ένα από τα θαύματα του κόσμου.

Το «βαμβακερό» Μπορακάι των Φιλιππίνων

Μπορακάι σημαίνει πρωτίστως παραλίες. Οι 13 παραλίες του είναι η μία ωραιότερη από την άλλη. Κυριότερη είναι η μήκους 4 χιλιομέτρων Λευκή Παραλία, μακρύτερη λευκή παραλία σε ολόκληρη την Ασία, ενώ χάρη στη λευκή σαν χιόνι άμμο της είναι η δημοφιλέστερη μεταξύ των τουριστών.

Στην Πλάζα ντελ Πιλάρ

Η παράδοση λέει πως ο απόστολος Ιάκωβος έστησε μια στήλη από ίασπι στο σημείο όπου του εμφανίστηκε στις 2 Ιανουαρίου του 40 η Παναγία για να τον ενθαρρύνει, καθώς καθόταν περίλυπος στην όχθη του Έβρου, φοβούμενος πως δεν θα κατάφερνε να διδάξει τον Χριστιανισμό στην περιοχή. Από αυτήν τη «στήλη» προέρχεται το όνομα της εκκλησίας, «Νουέστρα Σενιόρα ντελ Πιλάρ», και μέσω αυτής η ονομασία της πλατείας της Σαραγόσα, «Πλάζα ντε Νουέστρα Σενιόρα ντελ Πιλάρ» ή σκέτο «Πλάζα ντελ Πιλάρ».