Ετικέτα: ΤΑΞΙΔΙΑ

Στον σιδηροδρομικό σταθμό της Τιράσπολ

Έπειτα από 10 – 15 λεπτά περπάτημα από το κέντρο της πόλης, αρκετά ευχάριστη στο τελευταίο τμήμα της διαδρομής με τον ήσυχο δενδρόφυτο δρόμο, φθάνω στον σταθμό και κατευθύνομαι προς την έξοδο για τις δύο πλατφόρμες του. Δεν φαίνεται ψυχή. Λογικό άλλωστε, καθώς η κίνηση είναι ιδιαίτερα αραιή. Μόλις μια αμαξοστοιχία ημερησίως αναχωρεί για Οδησσό και μία για Κισινάου. Μισή ώρα μετά το μεσημέρι, είναι προφανώς πολύ νωρίς ακόμη για την αναχώρηση προς Κισινάου σε οκτώμισι ώρες και αρκετά αργά από την άφιξή του από τη μολδαβική πρωτεύουσα λίγες ώρες νωρίτερα. Όπως επίσης είναι αργά για το τρένο που φεύγει Σαββατοκύριακα προς Ουκρανία αλλά και νωρίς για αυτό που έρχεται σε δεκατρείς ώρες από Κισινάου με προορισμό το Κίεβο.

Οι κατακόμβες του Λουξεμβούργου

Προχωρώντας στο υπόγειο δίκτυο εμπλουτίζω τις γνώσεις μου για το πώς ήταν η παλαιά πόλη. Βλέπω σπηλιές, διαδρόμους και κάποια μπαλκόνια με θέα στο ποτάμι που λαξεύτηκαν ή ανοίχτηκαν με εκρήξεις στον βράχο. Από κάποια παράθυρα, κανόνια «σημαδεύουν» τα σημεία από όπου επετίθεντο αιώνες πριν οι επίδοξοι κατακτητές. Η δροσιά είναι ευχάριστη και η θέα εξαίσια δίνοντάς μου την ευκαιρία να παρατηρήσω άνετα το χαρακτηριστικό παράδειγμα στρατιωτικής αρχιτεκτονικής προηγούμενων αιώνων. Η διάταξη είναι δαιδαλώδης σε κάποια σημεία και δεν είναι καθόλου δύσκολο να χαθείς, όπως είναι και τεράστιο, αφού σχεδιάστηκε για να υποδεχτεί χιλιάδες στρατιώτες, ιππείς, άλογα, τεχνίτες, μαγείρους, εργαστήρια, αποθήκες, ακόμη και σφαγεία, ενώ τον 20ό αιώνα τούνελ και σπηλιές χρησίμευσαν ως καταφύγιο 35.000 Λουξεμβούργιων από αεροπορικές επιδρομές.

Φαναριώτικες μνήμες στον ναό Σταυροπόλεως

Ηγεμονεύοντος του Νικολάου Μαυροκορδάτου στη Βλαχία, χτίζεται το 1724 από τον καταγόμενο από την Πωγωνιανή Ιωαννίνων ιερομόναχο και αρχιμανδρίτη Ιωαννίκιο Στρατονικέα η Μονή Σταυροπόλεως στον περίβολο του πανδοχείου του, με τα έσοδά του να χρηματοδοτούν την ανέγερση της Manastirea Stavropoleos ή αλλιώς Biserica Stavropoleos, δηλαδή του Ναού της Σταυροπόλεως, όπως επίσης ονομάζεται. Ο ναός χτίζεται σε «Μπρονκοβενέσκ στύλε», υβριδικό αρχιτεκτονικό ύφος της Βλαχίας με βυζαντινά, υστεροαναγεννησιακά, μπαρόκ και οθωμανικά στοιχεία. Θα ονομαστεί έτσι από τον Κωνσταντίνο Μπρινκοβεάνου (ο οποίος με τη σειρά του πήρε το όνομά του από τη γενέτειρά του, το χωριό Μπρινκοβάνι της Βλαχίας), ηγεμόνα της Βλαχίας μεταξύ 1688 και 1714. Ο ελληνομαθής και φιλέλληνας Μπρινκοβεάνου οργάνωνε φιλολογικές βραδιές με ανάγνωση κειμένων στην αρχαία ελληνική και βοήθησε αρκετούς Έλληνες να σπουδάσουν.

Ζυρίχη / Στην Πλατεία των Παρελάσεων

Αν Ελβετία σημαίνει «τράπεζες», «ρολόγια», «σοκολάτες» και «χρήμα», τότε το καταλληλότερο σημείο για να τα βρει κάποιος όλα αυτά μαζεμένα, είναι η Παράντενπλατς, η «Πλατεία Παρελάσεων» της Ζυρίχης, την οποίας η ιστορία αριθμεί σχεδόν μισή χιλιετία. Η πλατεία που οδηγεί στα γνωστότερα σημεία της μεγαλύτερης ελβετικής πόλης, όπως η παλαιά Ζυρίχη, η ομώνυμή της λίμνη και η Μπάνχοφστρασσε, μία από τις δέκα ακριβότερες οδούς του κόσμου έχοντας καταταγεί κάποιες χρονιές τρίτη ακριβότερη παγκοσμίως και πρώτη πανευρωπαϊκά, είναι συνώνυμη του ελβετικού πλούτου και πολυτέλειας.

Εμπορικοί πάγκοι, πανέρια και κιόσκια στο Μασέρου

Τα πεζοδρόμια είναι γεμάτα πάγκους, πλαστικά τελάρα, χαρτόκουτες. καροτσάκια. Κάποιοι έχουν καταλάβει λωρίδες του δρόμου έχοντας στήσει πανέρια με ρούχα, καπέλα, ζώνες, σακίδια, σαγιονάρες και ό,τι άλλο αντικείμενο καθημερινής χρήσης μπορεί να φανταστεί κανείς. Στο ανατολικό εμπορικό κέντρο, το East CBD (Central Business District) το οποίο επισκέπτονται τα χαμηλότερα εισοδήματα, η αναλογία πλανόδιων προς καταστήματα είναι συντριπτική υπέρ των πρώτων συγκριτικά με το υπόλοιπο κέντρο. Αντίθετα, στα δυτικά, όπου διαμένουν υψηλότερα εισοδήματα, κρατικοί υπάλληλοι, επαγγελματίες και expats, κυριαρχούν ξενοδοχεία, γραφεία και πολυκαταστήματα, με τους μικροπωλητές σχεδόν ανύπαρκτους.

Βλαστικοί, γονιμικοί και πολεμικοί χοροί των Σουάζων

Χοροί παγανιστικής -βλαστικής και γονιμικής – λατρείας της Σουαζιλάνδης, όπως ο «Ουμλάνγκα» ή «Ο χορός του ζαχαροκάλαμου». Χοροί πολεμικοί σαν τον «Σιμπάκα», ο οποίος συνοδεύεται από τύμπανα, ξύλινα κρουστά και τραγούδι. Την παράσταση κλέβει ένας σαμάνος με βαμμένα κόκκινα μαλλιά. Για ζώνη φοράει το τομάρι μιας λεοπάρδαλης και χορεύει με πηδηχτά βήματα κραδαίνοντας ένα δόρυ. Για τους Σουάζους είναι μεγάλη τιμή να φορούν τομάρι λεοπάρδαλης.

Στο σύνορο βορείου και νοτίου ημισφαιρίου

Η Ciudad Mitad del Mundo, λίγο έξω από το Κίτο, είναι μια μικρή δημόσια έκταση μέσα από την οποία περνά η γραμμή του Ισημερινού, βαμμένη στο έδαφος σε έντονο κίτρινο χρώμα, υποδεικνύοντας το όριο βόρειου και νότιου ημισφαιρίου. Ξεκινά από έναν πέτρινο κόλουρο οβελίσκο με μια πεπλατυσμένη σφαίρα στην κορυφή βάρους 5 τόνων και διαμέτρου 4,5 μέτρων, το «Μνημείο του Ισημερινού». Ήταν εδώ κοντά το σημείο όπου έφτασε Ιούνιο του 1736 αποστολή της Γαλλικής Γεωδαιτικής Αποστολής με γεωφυσικούς, τοπογράφους και γεωγράφους που υπολόγισαν την περίμετρο της Γης, κάτι που βοήθησε έκτοτε στην καθιέρωση πολλών διεθνών μέτρων και σταθμών.

Στο φρούριο του Λοχ

Μέσα στο φρούριο υπάρχει ο ινδουιστικός ναός του Λοχ, το λεγόμενο Λάβα Μαντίρ, αφιερωμένο στον Λοχ ή Λάβα, γιο του θεού Ράμα. Σύμφωνα με τη Ραμαγιάνα, ήταν ο Λοχ ή Λάβα, ο γιος του θεού Ράμα και της Σίτα, που έχτισε την πόλη και από αυτόν πήρε το όνομά της. Λοχ-Άβαρ σημαίνει «Φρούριο του Λοχ». Από τον ίδιο πήραν το όνομά τους η πόλη Λοπμπούρι (ή Λάβο ή Λαβαπούρα) της Ταϊλάνδης, αλλά ακόμη και μια ολόκληρη χώρα, το Λάος. Όπως έλεγε δε ένα παλιό ρητό γι’ αυτό το «Παρίσι της Ανατολής»: «Jinney LahoreNahin Vekhya, Woh Jamiya Hi Nahin» που θα πει «Όποιος δεν έχει δεν τη Λαχώρη δεν έχει ζήσει πλήρως».

Σαν Μαρίνο / Στην Πλατεία της Αγίας Αγάθης

Μια από τις πιο γραφικές γωνιές του Σαν Μαρίνο είναι και η Πλατεία της Αγίας Αγάθης, η Piazza Sant’ Agata. Σε αυτήν δεσπόζει το επιβλητικό μπρούτζινο μνημείο του Τζιρόλαμο Γκότζι, το οποίο δημιούργησε το 1939 ο γλύπτης και χαράκτης από την Καρμανιόλα του Τορίνο Ενρίκο Σαρόλντι. Ο Γκότζι ήταν ο ένας από τους δύο κυβερνήτες οι οποίοι από το 1243 εκλέγονται για ένα εξάμηνο, κάθε 1η Απριλίου και 1η Οκτωβρίου, και ο οποίος διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην αντίσταση των Σαμμαρινέζων εναντίον των κατακτητών του Τζιούλιο Αλμπερόνι. Το μνημείο αποτελείται από ένα κυβικό σύμπλεγμα Σαμμαρινέζων στρατιωτών, μπροστά από αυτό τους οδηγεί ο Γκότζι και όλοι μαζί βρίσκονται πάνω σε ένα πανύψηλο συμπαγές λίθινιο βάθρο με φόντο μια επιβλητική τριπλή αψίδα.

Ταλίν: Μια μεσαιωνική Silicon Valley

Η γοητεία του Ταλίν είναι ο συνδυασμός του έντονου μεσαιωνικού στοιχείου, τόσο έντονα χρωματισμένου, ώστε να θυμίζει «παραμυθένια» πόλη, με τη σύγχρονη τεχνολογία. Το Ταλίν έχει χαρακτηριστεί «Silicon Valley της Ευρώπης», έχει τη μεγαλύτερη αναλογία startups ανά κάτοικο, ανήκει στις πιο ανταγωνιστικές επιχειρηματικά πόλεις διεθνώς και ταυτόχρονα περιλαμβάνεται στις 10 κυριότερες ψηφιακές πόλεις του κόσμου.