Ετικέτα: ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ

Ντότσουλα: 108 στούπες σε υψόμετρο 3.150 μέτρων

Τα τσόρτεν των πεσόντων στη μοναδική σύρραξη του Μπουτάν Το Μπουτάν έχει τη φήμη ενός φιλειρηνικού ορεινού βουδιστικού βασιλείου. Είναι άλλωστε και η χώρα όπου το 1972 ο βασιλιάς Τζίγκμε Σινγκίγιε Γουάντσουκ […]

Το μυστηριώδες καραβάν σαράι της Κιργιζίας στα 3.500 μέτρα

Από το καραβάν σαράι του Τας Ραμπάτ, πάνω στον Δρόμο του Μεταξιού, περνούσαν τα καραβάνια μεταξύ της κοιλάδας Φεργκάνα στα ανατολικά του Ουζμπεκιστάν και Κάσγκαρ στην Κίνα. Τα καραβάνια είχαν περάσει προηγουμένως από το επικίνδυνο θρυλικό στενό Τορουγκάρτ στα ανατολικά, σύνορο με Κίνα, και θα συνέχιζαν για τα βουνά Τιάν Σαμ, οπότε, είτε εκινούντο από ανατολικά προς τα δυτικά είτε αντίθετα, το Τας Ραμπάτ αποτελούσε «όαση» ηρεμίας και ανάπαυσης σε μια εξαιρετικά δύσκολη όσο και επικίνδυνη διαδρομή. Ερευνητές είπαν πως αυτό το καραβάν σαράι είχε λειτουργήσει νωρίτερα ως μοναστήρι είτε Νεστοριανών είτε Βουδιστών μοναχών.

Κορέα / Αναζητώντας το Πηγάδι της Αθανασίας

Ο μύθος του ουράνιου ψαριού που πέφτει σε κάποιο πηγάδι και έκτοτε το νερό του χαρίζει την αθανασία σε όποιον πιει από αυτό, είναι παγκόσμιος. Τον συναντάμε και σε έναν από τους σημαντικότερους ναούς της Κορέας, τον Μπεομεόσα, στο ανατολικό άκρο του όρους Γκεουμτζεονγκσάν.
Τον ίδρυσε ο μοναχός Ούι Σανγκ Νταέσα το 678.
Μπεομεόσα θα πει «Το ψάρι από τον ουράνιο ναό». Το Τάγμα Τζόγκυε εκπροσωπεί τον παραδοσιακό κορεατικό Βουδισμό και εμφανίστηκε πριν από 1.200 χρόνια, από τον εθνικό δάσκαλο της περιόδου του ηνωμένου βασιλείου της Σίλλα, τον Ντούι. Αυτός εισήγαγε από την Κίνα στη χερσόνησο το Σεόν, αυτό που στη Δύση γνωρίζουμε από την ιαπωνική ονομασία του ως Ζεν.

Αρμενία / Στον υποβλητικό Αρμενικό Καθεδρικό του Αρούχ

Στο υποβλητικό ημίφως με τις μυρωδιές κεριών και λιβανιού του ναού ενός ανακτορικού μοναστηριού 1.500 χρόνων στους πρόποδες του ηφαιστείου Αραγκάτς, σε 4.095 μέτρα υψόμετρο, όπου περνούσε ο Δρόμος του Μεταξιού

Μπουτάν/ Οι Τέσσερις Συντονισμένοι Φίλοι

Κάποτε, λέει, ένας ελέφαντας, ένας πίθηκος, ένα παγώνι και ένας λαγός ανακάλυψαν τον τρόπο με τον οποίον θα συνεργάζονταν για να έχουν διαρκώς τροφή. Το παγώνι βρήκε έναν σπόρο και τον φύτεψε, ο λαγός τον «πότισε», ο πίθηκος του έριξε το «λίπασμα» και ο ελέφαντας τον πρόσεχε ώσπου να φυτρώσει. Όταν οι καρποί ωρίμασαν, το δένδρο είχε ψηλώσει τόσο που κανένα ζώο δεν μπορούσε να τους φτάσει. Τότε τα τέσσερα ζώα ανέβηκαν το ένα στην πλάτη του άλλου σχηματίζοντας μια πυραμίδα με τον ελέφαντα στην βάση, επάνω του αναρριχήθηκε ο πίθηκος, πάνω από τον πίθηκο σκαρφάλωσε ο λαγός και στον κορυφή ανέβηκε το παγώνι. Έτσι, μπόρεσαν και έκοψαν τα φρούτα.