Ετικέτα: ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Στον καθεδρικό της Λεόν

Με 100 κόρδοβας (3 ευρώ) αγοράζω εισιτήριο στην πίσω πλευρά της εκκλησίας για να ανέβω στην οροφή. Η πρώτη εικόνα που αντικρίζω μετά τα 85 σκαλιά τής στενής κυκλικής σκάλας θυμίζει Ελλάδα. Η ασβεστωμένη οροφή με τον μπλε ουρανό για φόντο παραπέμπει σε Κυκλάδες. Μοναδική διαφορά είναι πως, αντί για το Αιγαίο, στο βάθος απλώνονται τα ηφαίστεια της Νικαράγουα. Κανόνας απαράβατος είναι ο επισκέπτης να μένει ανυπόδητος στην ασβεστωμένη επιφάνεια της οροφής, κάτι που με τον καυτό ήλιο του μεσημεριού δεν είναι και πολύ εύκολο… Δύο Άτλαντες από την πλευρά της πλατείας σηκώνουν τη δοκό από την οποία κρέμεται η καμπάνα της ανεξαρτησίας της Νικαράγουα σε σύνθεση που θυμίζει art nouveau. Η θέα είναι συναρπαστική. Βοηθά και η καθαρή ατμόσφαιρα. Πλήθος πηγαινοέρχεται στην πλατεία με το σιντριβάνι, μικροπωλητές κυνηγούν πελάτες ανάμεσα στους κυριακάτικους περιπατητές, περιστέρια πετούν ολόγυρα. Συνεχίζοντας προς την πίσω πλευρά της ταράτσας, από όπου φαίνονται η αγορά και το Καλβάριο, μετράω 34 μικρούς ασβεστωμένους θόλους. Εντυπωσιακές είναι και οι καμπάνες, οι οποίες έχουν κατασκευαστεί στην Ολλανδία.

Η Σάντα Μαρία Ντε Λος Ντολόρες των αστικών μύθων

Παρατηρώντας την εκκλησία, χρώματα και αναλογίες μου φαίνονται ταιριαστά με το περιβάλλον. Κάτι που δεν είναι εύκολο να το πετύχει κάποιος όταν μεταφέρει μπαρόκ αρχιτεκτονική σε ένα «ινδιάνικο» τοπίο. Την προσοχή μου τραβούν τρεις κύκλοι στην πρόσοψη. Στο κέντρο έχει τοποθετηθεί η καρδιά του Ιησού και στα δεξιά και τα αριστερά καρφιά, μια σκάλα, ξύλο, μαστίγιο και δόρυ, τα οποία παραπέμπουν στη Σταύρωση. Οι τρεις κύκλοι διαχωρίζονται από ρωμαϊκούς κίονες που μοιάζουν, χωρίς να είναι πραγματικά, «σολομωνικοί στύλοι» έτσι όπως έχουν σκαλιστεί έλικες.

Μια ελληνορθόδοξη εκκλησία στην Καλκούτα

Εκατοντάδες παιδιά θα συρρέουν καθημερινά από τις γύρω παραγκουπόλεις για να πάρουν πρωινό και ακόμα περισσότερος κόσμος θα προσέρχεται κάθε εβδομάδα -τυφλοί, άποροι, άστεγοι- για τρόφιμα. Στα χωριά της περιοχής θα ιδρυθούν ορφανοτροφεία, σχολεία, ιατρεία και οδοντιατρεία. Κάποια στιγμή οι Ελληνορθόδοξοι Ινδοί θα υπερβούν ακόμη και τους 3.000 και σήμερα τελούνται λειτουργίες στην Μπενγκάλι.

Στο Μπεχάινχοφ του Άμστερνταμ

Η λειψανδρία που προκαλούν εκστρατείες και θάνατοι στρατιωτών στα πεδία των μαχών, η ανασφάλεια από τις διαρκείς ανακατατάξεις, τα πρώτα παπικά διατάγματα, όπως το «Ad extirpanda» του Ιννοκέντιου Δ’ το 1252 για τις εξουσίες των ιεροεξεταστών (ενάμιση αιώνα αργότερα θα οδηγήσουν σε κυνήγι μαγισσών και περί τις 50.00 θα οδηγηθούν στην πυρά) δημιουργούν ένα εφιαλτικό σκηνικό για τις γυναίκες. Εν μέσω αυτών των εξελίξεων, στη Βόρεια Ευρώπη, και ειδικά σε Βέλγιο και Ολλανδία, ιδρύονται ανεπίσημα χριστιανικά τάγματα όπως των Μπεγκίνς. Αυτές αποτελούν καθολική αδελφότητα. Ζουν κοινοβιακά, σαν καλόγριες, με ταπεινότητα και θρησκευτική ευλάβεια στα «μπεγκινάζ», όπως ονομάζονται, από τον γαλλικό όρο, τα συγκροτήματα κατοικιών τους.

Ανδόρρα / Πάντρεμα αρχαϊκής και ρομανικής τέχνης

Επίσκεψη στον ναό της Αγίας Κολόμα του 8ου αιώνα στα Πυρηναία. Το κυριότερο χαρακτηριστικό της είναι ο λομβαρδικού ύφους και ύψους 18 μέτρων κυλινδρικός πύργος του καμπαναριού που χτίστηκε το 1175.  Έχει τέσσερις ορόφους και ως εκ τούτου είναι ο μοναδικός στο είδος του στη χώρα και ένας από τους ελάχιστους στα Πυρηναία. Τα παλιά τα χρόνια κάθε οικογένεια του χωριού είχε για έναν μήνα το προνόμιο να χτυπά την καμπάνα. Οι τοιχογραφίες του 12ου αιώνος αποδίδονται στον «Μάστορα της Αγία Κολόμα» μολονότι δεν πρόκειται για μόνο έναν δημιουργό, αλλά για περισσότερους νομάδες αγιογράφους πουν τηρούν την τοπική αγιογραφική παράδοση.

Η χειροποίητη πέτρινη εκκλησία του Σαν Ραφαέλ Μουκουτσίες

Στο χωριό με το μεγαλύτερο υψόμετρο της Βενεζουέλας, στα 3.140 μέτρα, τον Άγιο Ραφαήλ Μουκουτσίες, ο 84χρονος λαϊκός καλλιτέχνης Χουάν Φελίξ Σάντσες δημιούργησε μια εκκλησία απόκλειστικά από πέτρες, μαζί με κοχύλια και κοράλλια. Ταιριασμένες σε σχήμα και μέγεθος μία προς μία, χωρίς λείανση, οι πέτρες θυμίζουν τεράστιο τρισιδιάστατο παζλ έτσι όπως αρμόζουν η μία με την άλλη, συμβολίζοντας την ένωση, την δύναμη, την σταθερότητα και την συνεργασία.

Το Φρούριο του Ασέν

Εισερχόμενος στην εκκλησία της Θεομήτορος του 12ου (κατ’ άλλους, του 13ου) αιώνα, το δέος είναι διπλό. Μυστικιστικό λόγω περιβάλλοντος και αισθητικό λόγω της εξαιρετικής βυζαντινής αρχιτεκτονικής, με τις καμάρες, τα τούβλα και την πέτρα να κυριαρχούν ως σχήμα και υλικό. Χαμηλός φωτισμός, μεταλλικά μανουάλια και τα σωζόμενα τμήματα των μεσαιωνικών, του 14ου αιώνα, τοιχογραφιών, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν η Κοίμηση της Θεοτόκου, η Βάπτιση, οι Σαράντα Μάρτυρες της Σεβάστειας, οι Ισαπόστολοι Κωνσταντίνος και Ελένη. Όλα εξαιρετικά δείγματα της Παλαιολόγειας τέχνης, δίνουν ένα υποβλητικό χρώμα.

Σαξονικές μνήμες στο… αθέατο Βατικανό

Τα εκατομμύρια των επισκεπτών δικαιούνται να περιηγηθούν σε ελάχιστα επιτρεπόμενα σημεία, τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, τα μουσεία και οργανωμένα σε κήπους. Πέριξ όμως της τυπικώς οριοθετημένη πόλης – κράτους υπάρχουν εξαιρετικά αξιοθέατα. Όπως η λιγότερο τουριστική, «κρυμμένη» από τα μάτια των εκατομμυρίων επισκεπτών του Βατικανού, εκκλησία με τα κειμήλια του Πάπα Παύλου και της Αγίας Φαουστίνας Κοβάλσκα, ο ναός Santo Spirito in Sassia που θα πει ναός του Αγίου Πνεύματος στη Σαξωνία και που είναι αφιερωμένος στη Θεία Χάρη.

Στην Μπλε Εκκλησία της Μπρατισλάβα

Το 1867 είναι έτος σταθμός στην ουγγρική ιστορία. Υπογράφεται ο Αυστρο-ουγγρικός Συμβιβασμός, γνωστός ως «Άουσγκλαϊχ» στα γερμανικά ή «Κιέγκυεζες» στα ουγγρικά. Με αυτόν αποκαθίσταται μερικώς η κυριαρχία του Βασιλείου της Ουγγαρίας. Παύει […]