Κατηγορία: ΤΑΞΙΔΙΑ

Πλατεία BIFF: το «Walk of Fame» του Μπουσάν

Τετάρτη 14 Αυγούστου 1996. Η αντίστροφη μέτρηση για το 1ο Φεστιβάλ του Πουσάν έχει αρχίσει. Έτσι, 29 ημέρες πριν την επίσημη έναρξη, μια αρκετά μεγάλη περιοχή του κέντρου της πόλης, που έχει ανακαινιστεί ενόψει της εκδήλωσης, παίρνει την ονομασία Πλατεία PIFF. Τέσσερα χρόνια αργότερα θα μετονομασθεί και αυτή, ταυτόχρονα με τη νέα γραφή της πόλης και του αρκτικόλεξου του φεστιβάλ, σε Πλατεία BIFF. Ο Μάικ Λη κάνει καλό ποδαρικό στον καινούργιο θεσμό. Το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Πουσάν, δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της Νότιας Κορέας μετά τη Σεούλ, υποδέχεται έως τη λήξη του, το Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου, 224 φιλοξενούμενους από 24 διαφορετικές χώρες. Παράλληλα, προσελκύει 184.071 θεατές οι οποίοι παρακολουθούν 73 ταινίες από 31 χώρες.

Με τα καγκουρώ, τα κοάλα και τον Δαίμονα της Τασμανίας

Στην «Ιθαγενή Συντροφιά», όπως μεταφράζεται στη γλώσσα των Αβοριγίνων το «Μπόναρονγκ» -το δημοφιλέστερο καταφύγιο της Τασμανίας για τους ξένους και για τους Tassies, τους Τασμανιανούς- περιθάλπονται από το 1981 οπότε δημιουργήθηκε, τραυματισμένα, άρρωστα και ορφανά ζώα της αυστραλιανής άγριας φύσης.

Η επιβλητική κομψότητα της Όπερας της Βιέννης

Η επιβλητικότητα στο εσωτερικό είναι πανταχού παρούσα. Στη μνημειακή μαρμάρινη σκάλα. Στα μπαλκόνια. Στα αγάλματα των επτά Καλών Τεχνών του Γιόζεφ Γκάσερ, αρχιτεκτονική, γλυπτική, ποίηση, χορός, μουσική, δράμα και ζωγραφική. Στους μαρμάρινους κίονες. Στη λεπτοδουλειά στις σκαλισμένες καμάρες. Στους πίνακες του Γιόχαν Πρελόιτνερ που συμβολίζουν το Μπαλέτο και την Όπερα. Στα φωτιστικά, στην τοιχογραφία της οροφής που αναπαριστά την Τύχη να σκορπά τα δώρα της. Στους καθρέφτες. Και όλα μαζί συνθέτουν μια χλιδή η οποία ουδόλως ξεφεύγει από τα όρια του αισθητικά ωραίου.

Ο παγανιστικός χορός των Μεξικανών Βολαδόρες

Οι τέσσερις Βολαδόρες, που παριστάνουν τα τέσσερα κύρια σημεία του ορίζοντος και τα τέσσερα στοιχεία, ξεκινούν την κατάβαση αιωρούμενοι χορευτικά, δεμένοι στους αστραγάλους με το σχοινί την άκρη του οποίου κρατούν στο στήθος. Πραγματοποιούν 13 περιφορές. Πολλαπλασιαζόμενες επί τα τέσσερα σημεία του ορίζοντος μας δίνουν τον διάρκειας 52 ετών Ενιαυτό του αζτέκικου ημερολογίου.

Επίσκεψη στον Ουάιλντ, τον Μόρισον και τον Σοπέν

Στο κοιμητήριο των διασήμων, το Περ-Λασέζ στο Παρίσι. Εκεί όπου το ποίημα «Sphinx» του Όσκαρ Ουάιλντ ενέπνευσε το ταφικό μνημείο του το οποίο αποκάλυψε ο Άγγλος αποκρυφιστής Άλιστερ Κρόουλι… όπου ο πατέρας του Τζιμ Μόρρισον άφησε την επιτύμβια πλάκα με την εμπνευσμένη από τον Σωκράτη ελληνική επιγραφη «ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ»… όπου δύο νεαρά ζευγάρια πάνω από τον τάφο της Εντίτ Πιαφ σιγοτραγουδούσαν μια επιτυχία της «Môme Piaf»… όπου παρανόμως θάφτηκε ο Μολιέρος… όπου έκανε περιπάτους ο Ονορέ Ντε Μπαλζάκ… όπου φιλοξενείται η άδεια τεφροδόχος της Μαρίας Κάλλας που έφερε το 1978 η πιανίστα Βάσω Δεβετζή για να ριχθεί η τέφρα της ντίβας στο Αιγαίο…

Το τάμα της ειρήνης των Λουζιτανών με τους Άγγλους

Κυριακή 17 Μαΐου 1959. Χάρη στην ουδετερότητα που τήρησε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Πορτογαλία όχι μόνο εισήλθε στη μεταπολεμική εποχή αλώβητη, αλλά και πλουσιότερη. Σε ανάμνηση της ουδετερότητας, ο μακροβιότερος δικτάτορας του 20ού αιώνα Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ εγκαινιάζει στην Αλμάδα, πόλη – προέκταση της Λισσαβώνας, το Σαντουάριο ντε Κρίστο Ρέι, το Ιερό του Βασιλέως Χριστού.

Στις διαβόητες φυλακές της Ουσουάια

Η εργασία των κρατουμένων θα περιλαμβάνει δημιουργία υποδομών, υλοτομία, μέχρι και κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής, της νοτιότερης στον κόσμο, γνωστής ως Tren del Fin del Mundo, «Τρένο της Άκρης του Κόσμου». Αυτή τους εξασφαλίζει χρήματα για να στείλουν στις οικογένειές τους, πολλές εκ των οποίων δεν διαθέτουν άλλη πηγή εισοδήματος. Η φυλακή κλείνει το 1947 με απόφαση του Χουάν Περόν, σε μια επίδειξη ανθρωπιστικών αισθημάτων, και μετατρέπεται σε ναυτική βάση.