Uncategorized

Στη ζωοπανήγυρη του Καρακόλ

Παρά τις δυσκολίες της γλώσσας, η κουβέντα με τους κτηνοτρόφους από τις γύρω κοιλάδες και τα βουνά ήταν σε μεγάλο βαθμό κατατοπιστική

Μια από τις προκλήσεις που έχω να αντιμετωπίσω όποτε προγραμματίζω ένα μεγάλης διάρκειας μακρινό ταξίδι είναι να καταστρώσω το πρόγραμμά μου κατά τέτοιον τρόπο ώστε να βρίσκομαι στον κατάλληλο προορισμό την κατάλληλη στιγμή. Η δυσκολία έγκειται εν προκειμένω στο να καταφέρνεις σε μια συνολική διαδρομή αρκετών χιλιάδων χιλιομέτρων, σε διάστημα τριών, τεσσάρων και έξι εβδομάδων, και με τους επιμέρους προορισμούς να απέχουν εκατοντάδες χιλιόμετρα ο ένας από τον άλλον, συχνά υπό δύσκολες συνθήκες μεταξύ τους συγκοινωνιών, να συμπέσεις με τη μεγάλη ετήσια γιορτή στην «άλφα» κωμόπολη, με το ονομαστό εβδομαδιαίο παζάρι στο κέντρο της «βήτα» πόλης, στο μεγάλο πανηγύρι του «γάμμα» απομακρυσμένου χωριού, με την έκλειψη σελήνης πάνω από τη «δέλτα» λίμνη κ.ο.κ.

Κατόπιν ενός τέτοιου προγραμματισμού, κατόρθωσα, ύστερα από τρεις εβδομάδες περιήγησης στο Καζακστάν, να περάσω Σάββατο μεσημέρι τα σύνορα του Κιργιζιστάν και από εκεί να βρω συγκοινωνία για να είμαι αυθημερόν στην πόλη Καρακόλ, η οποία πιο κοντά βρίσκεται στην Κίνα παρά στην πρωτεύουσα Μπισκέκ, μέχρι την οποία έχεις να διανύσεις δυόμισι φορές μεγαλύτερη απόσταση.

Κυριακή πρωί. Σχεδόν αξημέρωτα ξυπνάω για να επισκεφθώ τη μεγαλύτερη ατραξιόν της τέταρτης σε πληθυσμό πόλης του Κιργιζστάν και πρωτεύουσας της επαρχίας Ισσύκ – Κουλ, η οποία φέρει την ονομασία «Θερμή Λίμνη», μια από τις δέκα μεγαλύτερες λίμνες στον κόσμο, έβδομη σε βάθος και δεύτερη σε μέγεθος από τις έχουσες αλμυρό νερό μετά την Κασπία. Ενδεικτικό του ονόματος της λίμνης που προγραμματίζω να επισκεφθώ αύριο είναι το ότι, αν και βρίσκεται ανάμεσα σε χιονισμένες κορυφές, ότι ουδέποτε παγώνουν τα νερά της. Και η ατραξιόν δεν είναι άλλη από τη σημερινή κυριακάτικη ζωοπανήγυρη.

Από το κατάλυμά μου μέχρι την αγορά, στα βόρεια της πόλης, περπατώ γύρω στη μισή ώρα. Φτάνοντας διαπιστώνω πως από νωρίς το πρωί στήνονται εξέδρες και σιγά σιγά καταφτάνουν αγροτικά, Ι.Χ. που σέρνουν από πίσω καρότσες, σεντάν και φορτηγά με άλογα, βόδια και αιγοπρόβατα προς πώληση. Σταδιακά ο απλός και ήρεμος μέχρι πριν από λίγη ώρα χώρος της αγοράς φαντάζει χαώδης και γίνεται όλο και πιο πολύβουος.

Το κύριο χαρακτηριστικό της κιργίσιας ράτσας αλόγων είναι το συγκριτικά χαμηλό μπόι τους. Επί σοβιετικής περιόδου πραγματοποιήθηκαν διασταυρώσεις με άλλες ράτσες, κυρίως από τις στέπες και με θερμόαιμα μέσου βάρους που προήλθαν από επιμιξίες αραβικών και τουρκομάνικων ίππων

Μαζί με τους ζωέμπορους, στο παζάρι έχουν στηθεί στα κιόσκια και τους πάγκους τους διάφοροι υπαίθριοι και πλανόδιοι μικροπωλητές. Κάποιοι μαγαζάτορες έχουν ετοιμάσει από νωρίς πίτες, λαχματζούν και πιροσκί μέχρι αναβατήρες αλόγων.

Η διάταξη υπακούει σε κάποια λογική. Διαπιστώνω ότι η διάταξη υπακούει σε κάποια λογική. Αλλού είναι χώρος για άλογα, αλλού για ταύρους, αλλού για πρόβατα. Η ζωοπανήγυρις φαίνεται με μια πρώτη ματιά ανδρική υπόθεση, κάπου – κάπου όμως διακρίνω και κάποιες γυναίκες. Καθώς τις παρατηρώ, συμπεραίνω από το ύφος, τη γλώσσα του σώματος και το βλέμμα τους, ταυτόχρονα ειλικρινές και διερευνητικό, πως στο παζάρεμα είναι πολύ πιο σκληρές από τους άνδρες αφού οι περισσότεροι από αυτούς, οι περισσότεροι των οποίων δείχνουν να περιορίζονται σε μια σύντομη διαπραγμάτευση προτού καταλήξουν στο ποσό του τιμήματος.

Τα βοοειδή καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της ζωοπανήγυρης.

Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον μου τραβούν τα άλογα. Οι ίπποι της Κιργιζίας είναι περιώνυμο εδώ και αιώνες. Στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το Κιργιζστάν τροφοδοτούσε το ιππικό της ΕΣΣΔ. Από τη δεκαετία του 1950 ξεκινούσαν από εδώ σιδηροδρομικοί συρμοί με άλογα της Κιργιζίας που μεταφέρονταν σε ευρωπαϊκές σοβιετικές δημοκρατίες, όπως, για παράδειγμα, στην Ουκρανία, για να συνδράμουν την αγροτική παραγωγή. Συχνά οι αρχές δεν δίσταζαν να κατάσχουν άλογα για να τα εντάξουν στα κολχόζ ή ακόμη και να τα σφάζουν. Το ευτύχημα είναι πως το Κιργιζστάν δεν είχε την τύχη του Τουρκμενιστάν που από απέραντο ιπποφορβείο κατέληξε εξαιτίας των σοβιετικών πολιτικών να έχει την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα λιγότερα από 10.000 άλογα. Η αγάπη των Κιργίσιων για το άλογο, η παράδοσή τους, η δημοφιλία των ιππικών αγώνων, σπορ όπως το ουλάκ αρτίχ, ένα είδος κεντροασιατικού πόλο με άλογα όπου έφιπποι χρησιμοποιούν για μπάλα το κουφάρι ενός προβάτου, έθιμα όπως το κυνήγι της «νύφης» όπου νεαρός έφιππος κυνηγά κοπέλα που προσπαθεί να ξεφύγει ιππεύοντας ένα ταχύτερο άλογο, η παρασκευή του μπεχ μπαρμάκ, φαγητού με βάση το αλογίσιο κρέας, το αλογίσιο γάλα που πιάνεται και για φάρμακο, όλα αυτά βοήθησαν στο να υπερβαίνει τους 400.000 ο αριθμός των ίππων στη χώρα. Οι τιμές τους παίζουν γύρω στα 1.000 με 1.500 ευρώ, με κάποια άλογα αγώνων να πουλιούνται ακόμη και για 1.800 ευρώ.

Αν θα συμπλήρωνα μια δεκάδα των απαραίτητων αξιοθέατων που πρέπει να επισκεφθεί κάποιος στην Κεντρική Ασία, βέβαιο είναι ότι ψηλά στη λίστα θα έβαζα τα παζάρια της

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s